Όταν σκύβει κανείς το κεφάλι, επιδιδόμενος με μία συνεχή διεθνή επαιτεία που έχει ως αποτέλεσμα τον εξευτελισμό και την αναξιοπρέπεια του, δεν τον σώζει απολύτως τίποτα.
«Η προδοσία δεν είναι δυνατόν να μην οδηγήσει στον απολυταρχισμό – αυτός αντίστοιχα στο φασισμό. Ο προδότης ξέρει τι διαπράττει και βέβαια δεν τολμάει να ρωτήσει κανέναν, ούτε καν την ίδια του την βουλή γιατί ακόμη και αυτή, παρά τα όσα ΝΑΙ του έχει εν λευκώ παράσχει, κάπου έχει και όρια. Έτσι λοιπόν απομένει η αυθαιρεσία (γράψιμο συμφωνίας στα κρυφά μεταξύ δυο ατόμων και μεταξύ τους πάλι υπογραφή), το τσάκισμα των αντιδράσεων πολιτών από στρατιές πραιτοριανών και η αυξανόμενη χρήση κρατικής βίας για την υποστήριξη της εξουσίας. Αν συνεχιστούν οι αντιδράσεις, υπάρχει η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η καταστολή πολιτικών δικαιωμάτων, ο στρατιωτικός νόμος κοκ. Κοιτώντας μέσα στο αυγό του φιδιού, βλέπει κανείς το ερπετό έτοιμο να εκκολαφθεί» (σχόλιο αναγνώστη, πηγή).




























