Η διπλωματική ακροβασία του Βανς στη Μέση Ανατολή

Η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στο Ιράν βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.Το πρόβλημα δεν περιορίζεται απλώς στην αποκλιμάκωση μιας νέας κρίσης στη Μέση Ανατολή· αφορά τη διατήρηση της αμερικανικής επιρροής σε μια περιοχή που μετασχηματίζεται ραγδαία σε πολυκεντρικό γεωπολιτικό περιβάλλον.

 

Η ανάδειξη του J. D. Vance ως επικεφαλής παρασκηνιακών διαπραγματεύσεων ΗΠΑ-Ιράν υποδηλώνει στροφή προς στρατηγική περιορισμένης εμπλοκής (strategic restraint), όπου η επιλεκτική παρέμβαση, η διατήρηση αποτρεπτικής ισχύος και η λειτουργική ευελιξία συνδυάζονται για τη διαχείριση κινδύνου και την ισορροπία σε πραγματικό χρόνο. Ο στόχος δεν είναι η απόλυτη κυριαρχία, αλλά η αποφυγή στρατιωτικών συγκρούσεων και η διατήρηση στρατηγικής σταθερότητας.

 

Ο Τραμπ κινδυνεύει να πέσει στον λάκκο που έσκαψε για το Ιράν

Προ τεσσάρων εβδομάδων ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επιλέγει να προβεί στην προσβολή του Ιράν, αναμένοντας προφανώς με τις θεαματικές αεροπορικές επιδρομές και τα πυραυλικά πλήγματα, μία ταχύτατη και καθαρή νίκη. Όμως καταλήγει να εμπλακεί με ένα καθεστώς που εμφανίζεται κατά πολύ περισσότερο ικανό να αντέχει και να αντεπιτίθεται μάλλον αποτελεσματικότερα από το αναμενόμενο.

 

Ήδη υπάρχουν αρκετοί νεκροί, κατά κύριο λόγο άμαχοι, σε πείσμα των χειρουργικών πληγμάτων ακριβείας και τα Στενά το Ορμούζ καταλήγουν να αποκλεισθούν, προκαλώντας το μεγαλύτερο τραύμα στην ομαλή ροή των εξαγωγών ενέργειας από τον Περσικό Κόλπο, όταν ινδικά και κινεζικά έμφορτα δεξαμενόπλοια συνεχίζουν να πλέουν ανενόχλητα.

 

Ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή και το μέλλον του εμπορικού διαδρόμου IMEC

Η γεωπολιτική αναδιαμορφώνει σε πραγματικό χρόνο και δραστικά τις εμπορικές οδούς του κόσμου. Η διευρυνόμενη στρατιωτική αντιπαράθεση μετά τα πλήγματα ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν και τα αντίποινα της Τεχεράνης, με στόχο στρατηγικές υποδομές, έχουν φέρει τη Μέση Ανατολή σε μία από τις πιο ασταθείς φάσεις των τελευταίων δεκαετιών. Αυτό δεν είναι πλέον μια περιφερειακή κρίση με τη συμβατική έννοια. 

 

Είναι ένα συστημικό σοκ για μια διασυνδεδεμένη παγκόσμια οικονομία με αντίκτυπο στις αγορές ενέργειας, στο θαλάσσιο εμπόριο και στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Μέσα σε λίγες ημέρες από την κλιμάκωση, οι τιμές του Brent αυξήθηκαν κατά περίπου 50%, αγγίζοντας προσωρινά τα 119 δολάρια ανά βαρέλι και αντανακλώντας τους άμεσους φόβους διαταραχής της προσφοράς στον Κόλπο. Η άνοδος δεν οφειλόταν σε πραγματικές ελλείψεις, αλλά στην αίσθηση της απειλής.

 

Η "Θεολογία" της Ισχύος-Η Γεωπολιτική του Χάους σε Μέση Ανατολή & Δυτική Ασία, με παγκ. προεκτάσεις

Στις "Αντιθέσεις" , μια μεγάλη συζήτηση για την "γυμνή ισχύ"και την "γυμνή μετάβαση",  σε ένα νέο γεωπολιτικό και γεωοικονομικό περιβάλλον με παγκόσμιες επιπτώσεις και την άβυσσο του πολεμικού σπιράλ σε Μέση και Δυτική Ανατολή από την μετωπική σύγκρουση που προχώρησαν ΗΠΑ- Ισραήλ έναντι του Ιράν .

Ανοίγουμε για πρώτη φορά μια μεγάλη συζήτηση για την " Θεολογία της Ισχύος" και κατά πόσο αυτή  αποτελεί όντως το αόρατο κομμάτι της αμερικανικής γεωστρατηγικής, κατεδαφίζοντας διεθνείς κανόνες και ότι έχει απομείνει στη λειτουργία του διεθνούς δικαίου και των διεθνών σχέσεων…  

Πώς οι ΗΠΑ έκαναν το Ιράν περιφερειακή δύναμη

EPA/SEPAHNEWS HANDOUT -- MANDATORY CREDIT--

BEST QUALITY AVAILABLE -- HANDOUT EDITORIAL

USE ONLY/NO SALES 

Παρά τη δεδομένη στήριξή της στο Ισραήλ, η Ουάσινγκτον είχε αποφύγει να εμπλακεί σε έναν γενικευμένο πόλεμο με το Ιράν, ουσιαστικά θεωρώντας to μία εχθρική μεν, περιφερειακή δύναμη δε. Και όπως αποδεικνύεται σήμερα, δεν είχε άδικο. Παρά τα πολλά και μεγάλα πλήγματα που έχει υποστεί παραμένει ικανό να ανταποδίδει.

 

Στην πρώτη θητεία του ο Τραμπ, αν και είχε δολοφονήσει με πύραυλο από drone τον χαρισματικό στρατηγό των Φρουρών της Επανάστασης, Κασέμ Σολεϊμανί, είχε αποφύγει έναν ανοιχτό πόλεμο με το Ιράν, παραβλέποντας τα ιρανικά πλήγματα σε αμερικανικές βάσεις στο Ιράκ που ακολούθησαν ως αντίποινα για την εξόντωση του Σολεϊμανί.

 

Οι ευρύτερες γεωπολιτικές- γεωοικονομικές επιπτώσεις ανάφλεξης σε Μέση και Δυτική Ανατολή

Στις "Αντιθέσεις" μία μεγάλη συζήτηση για το πεδίο της επικίνδυνης κλιμάκωσης στη Μέση και Δυτική Ανατολή, με τον πόλεμο των ΗΠΑ- Ισραήλ έναντι του Ιράν και τις ευρύτερες γεωπολιτικές- γεωοικονομικές  επιπτώσεις παγκόσμιων διαστάσεων, σε ένα κόσμο που μεταβάλλεται κυνικά και ριζικά σε υπαρξιακή πλέον βάση .

    Οι εξελίξεις στο πεδίο της αναμέτρησης , οι προεκτάσεις και επιδράσεις τους στο κόσμο και η "γυμνή μετάβαση" σε ένα κόσμο παρατεταμένης αβεβαιότητας στην άβυσσο του πολέμου

   

Πως οι ΗΠΑ μετατρέπονται από μποξέρ σε street fighter!

Το ουσιαστικότερο ερώτημα που τίθεται δεν είναι απλώς αν οι ΗΠΑ επιδίωξαν να σταματήσουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Είναι αν αυτό ήταν πράγματι ο κεντρικός και αποκλειστικός στόχος τους. Η επίθεση και η αποδόμηση της διπλωματίας μοιάζει ως η αρχή ενός νέου αμερικανικού δόγματος εφαρμογής στρατιωτικής ισχύος, που παραπέμπει σε street fighter.

 

Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονταν σε εξέλιξη όταν εκδηλώθηκε η αμερικανική-ισραηλινή επίθεση. Δεν είχε καταστεί σαφές ότι η διπλωματική οδός είχε εξαντληθεί, ούτε ότι το Ιράν δεν θα μπορούσε, υπό πίεση και ανταλλάγματα, να αποδεχθεί ένα αυστηρό καθεστώς επιτήρησης και περιορισμών. Εάν πράγματι η οριστική και αμετάκλητη παύση του πυρηνικού προγράμματος ήταν το ζητούμενο, τότε θα ανέμενε κανείς μια διαφορετική στρατηγική κι όχι συμπεριφορά street fighter.

 

Μάζης: «Ναι» στις έρευνες αλλά προσοχή στις παγίδες συνδιαχείρισης

«Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν την περιοχή ως ένα ενιαίο ενεργειακό πεδίο και όχι ως άθροισμα εθνικών κυριαρχιών», επισήμανε

 

Ο καθηγητής Ιωάννης Μάζης, σε μια εκτενή παρέμβασή του, τοποθετήθηκε για τη στρατηγική ενεργειακής αξιοποίησης της χώρας, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για το τέλος της πολυετούς κωλυσιεργίας, ενώ παράλληλα προειδοποίησε για τους κινδύνους που κρύβει η «ανάγνωση» της αμερικανικής εμπλοκής και η τρέχουσα διπλωματική γραμμή έναντι της Άγκυρας.

 

Είναι διέξοδος για την Ευρώπη η συνεργασία με μεσαίες δυνάμεις της Ευρασίας;

Στο νέο, αδιαμόρφωτο ακόμη, διεθνές σύστημα, πολλές χώρες μεσαίων μεγεθών, από τη μία απελευθερώνονται από προηγούμενες δεσμεύσεις και μπορούν να κινηθούν πιο ευέλικτα και προς πολλές κατευθύνσεις, ισορροπώντας ανάμεσα στους μεγαλύτερους δρώντες, ενώ από την άλλη, οφείλουν να κάνουν κάτι τέτοιο, ακριβώς για να μην εγκλωβιστούν μέσα σε σφαίρες επιρροής των μεγαλύτερων γειτόνων τους.

 

Σε προηγούμενα άρθρα στο SLpress, είχα αναφερθεί στη συνειδητή από πλευράς των ΗΠΑ “θραυσματοποίηση” του σημερινού διεθνούς συστήματος, έτσι ώστε να προωθηθεί μια δυναμική αποσυσπείρωσης της Ευρασίας και να απομακρυνθεί το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας Multi Power, η οποία θα προκύψει από τη συσπείρωση των μεγάλων ευρασιατικών Δυνάμεων, με ενοποιητικό στοιχείο την από κοινού αντιμετώπιση των ΗΠΑ και της Ευρωατλαντικής Δύσης. Στο πλαίσιο αυτής της λογικής, οι Ηνωμένες Πολιτείες “οφείλουν” να υπονομεύσουν την ενότητα του ευρωατλαντικού κόσμου, να απομακρυνθούν “λελογισμένα” από τη Μεγάλη Σκακιέρα της Ευρασίας και να προωθήσουν ένα νεοβεστφαλιανό πολυπολικό σύστημα σε αυτήν.

 

Μάζης: «Γεωπολιτικό θέατρο» στην Άγκυρα

Οι παγίδες πίσω από τα χαμόγελα και το «ξέπλυμα» της Τουρκίας

 

Με αιχμηρό λόγο και διάθεση αποδόμησης του επικοινωνιακού σκηνικού, ο ομότιμος καθηγητής Γεωπολιτικής του ΕΚΠΑ, Ιωάννης Μάζης, ανάλυσε στη «Ναυτεμπορική» τα αποτελέσματα του 6ου Συμβουλίου Ανώτατης Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας. Το κεντρικό του συμπέρασμα είναι σαφές: Η εθνική στρατηγική δεν κρίνεται από τις φωτογραφίες, αλλά από τις πράξεις – ή, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, από το τι κάνουν «τα χέρια και όχι τα χείλη».

 

Ο Ελληνισμός, η Αναθεωρητική Τουρκία και η γεωπολιτική σκακιέρα ,σε ρυθμό παγκόσμιας αναδιάταξης

Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη συζήτηση πάνω στην γεωπολιτική σκακιέρα των μεγάλων αναδιατάξεων με επίκεντρο την Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο,  τις εξελίξεις στην Ευρασία και τον παγκόσμιο χάρτη ισχύος 

Η αναθεωρητική Τουρκία ως περιφερειακός παίκτης και οι πραγματικές διαστάσεις των εξελίξεων για Ελλάδα και Κύπρο δύο ημέρες μετά την συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν στην Άγκυρα

Η Διζωνική τελείωσε – Ο Κώστας Γρίβας λέει αυτό που δεν λέγεται

Σε μια ομιλία ιστορικών διαστάσεων, ο Κώστας Γρίβας παρουσιάζει το Όραμα της Απελευθέρωσης στο νέο γεωστρατηγικό περιβάλλον, χαρακτηρίζοντάς το ως Υψηλή Στρατηγική και όχι ως ευχή ή σύνθημα. Αναλύει γιατί η Εθνική Φρουρά μπορεί να νικήσει την Τουρκία, γιατί η Άγκυρα βρίσκεται σε στρατηγική πίεση καθώς «πατά πολλούς κάλους» και γιατί το αφήγημα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας είναι εκτός τόπου, εκτός χρόνου και εκτός γεωπολιτικής πραγματικότητας. Πρόκειται για μια ανάλυση που δεν αφορά το παρελθόν, αλλά το μέλλον του Ελληνισμού μέσα στο νέο σύστημα ισχύος που διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο.

 

Κ.Γρίβας : Είμαστε στο πλέον κομβικό σημείο του πλανήτη σε ένα κόσμο δραματικών αλλαγών

Ο καθηγητής  Κωνσταντίνος Γρίβας, στον τομέα «Θεωρία και Ανάλυσης Πολέμου» στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, με γνωστικό αντικείμενο «Διεθνής Γεωγραφία και Συστημική Γεωπολιτική Ανάλυση των Σύγχρονων Οπλικών Τεχνολογιών», που διδάσκει επίσης «Γεωγραφία της Ασφάλειας

και των Αφοπλισμών» στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε μια συζήτηση - σεμινάριο στον 98.4 για τις σύγχρονες εξελίξεις σε γεωπολιτικό, γεωστρατηγικό αλλά και στο στρατιωτικό πεδίο το οποίο χαρακτηρίζει "νέα επανάσταση στα συστήματα πολέμου", αναλύει γιατί στη ουσία μιλάμε για ένα κόσμο που έχει αλλάξει δραματικά. Δίνει την δική του οπτική για την αρχιτεκτονική ασφάλειας που εφαρμόζουν οι ΗΠΑ και το βαθύ τους σύστημα κι όχι απλά οι ιδιορρυθμίες ενός προσώπου, τονίζοντας ότι οι ΗΠΑ έχοντας αναγνωρίσει το πολυπολικό και πολυκεντρικό νέο κόσμο, κινούνται με μια λογική που δεν αναλύεται με "γεωπολιτικό επαρχιωτισμό".

Κώστας Γρίβας: Η απελευθέρωση της Κύπρου ως «Υψηλή Στρατηγική»

«Το αφήγημα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας είναι εκτός τόπου, εκτός χρόνου και εκτός γεωπολιτικής πραγματικότητας», ανέφερε ο καθηγητής

 

Σε μια παρέμβαση που χαρακτηρίστηκε ορόσημο, ο καθηγητής Κώστας Γρίβας έθεσε τις βάσεις για μια νέα εθνική πορεία στο Κυπριακό. Μιλώντας στη Λευκωσία, στο πλαίσιο της εκδήλωσης του Κινήματος «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ 2025», ο αναλυτής ξεκαθάρισε ότι το όραμα της απελευθέρωσης της Κύπρου δεν αποτελεί ένα ουτοπικό σύνθημα, αλλά μια ρεαλιστική και απαραίτητη Υψηλή Στρατηγική.

 

Το «Δόγμα Μονρόε του Τραμπ» και η Βενεζουέλα: Ενέργεια, Ισχύς και Γεωπολιτικός Έλεγχος στο Νέο Παγκόσμιο Περιβάλλον

Γράφει ο

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

Την ιδέα ενός «Δόγματος Μονρόε του Τραμπ» αξίζει να τη δούμε όχι ως ένα κυριολεκτικό, ενιαίο δόγμα με νομική μορφή, αλλά ως ένα πολιτικό στυλ και μια στρατηγική τάση: την επαναφορά της αντίληψης ότι το Δυτικό Ημισφαίριο αποτελεί προνομιακή ζώνη επιρροής των ΗΠΑ, με πιο ωμή γλώσσα ισχύος, μεγαλύτερη προθυμία για μονομερή πίεση και σαφέστερη σύνδεση της εξωτερικής πολιτικής με εσωτερικές πολιτικές ανάγκες της «America First». Η Βενεζουέλα είναι το πιο χαρακτηριστικό “case study” αυτής της λογικής, επειδή συμπυκνώνει ταυτόχρονα ενεργειακά, γεωπολιτικά, ιδεολογικά και οικονομικά διακυβεύματα, αλλά και μια ευρύτερη αντιπαράθεση με Κίνα και Ρωσία για πρόσβαση σε πόρους και επιρροή στην “πίσω αυλή” των ΗΠΑ.

 

Η «κατάρα του πλούτου» που γκρέμισε αυτοκρατορίες απειλεί τις ΗΠΑ – Θεόδωρος Ιγνατιάδης

Οι ΗΠΑ κινδυνεύουν από «την κατάρα του πλούτου». Μια κατάρα που οδήγησε αυτοκρατορίες στη παρακμή και στην πτώση…Κάπως έτσι τα «κλειδιά του πλανήτη» πέρασαν στις ΗΠΑ, οι οποίες τώρα φαίνεται ότι πρέπει να ψάξουν τρόπους για να «ξορκίσουν» αυτή την κατάρα…

Ο Θεόδωρος Ιγνατιάδης μιλά και αναλύει όσα συμβαίνουν αυτή τη περίοδο στον πλανήτη. Οι εξελίξεις καθορίζονται πλέον όχι μόνο από τους Αμερικανούς, κάτι που η διοίκηση Τραμπ φαίνεται ότι έχει αποδεχτεί . Αυτό προκύπτει και από το κείμενο νέας στρατηγικής Ασφάλειας των ΗΠΑ.

Καθηγητής Γιώργος Φίλης: Πώς το Ιράν αλλάζει τα πάντα για Ελλάδα και Τουρκία!

Τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από τις εξεγέρσεις;

 

Ένα συγκλονιστικό γεωπολιτικό θρίλερ ξεδιπλώνεται μπροστά μας. Ο διεθνολόγος κ. Γιώργος Φίλης αναλύει το νέο «Μεγάλο Παίγνιο» των υπερδυνάμεων με επίκεντρο το Ιράν, την Αμερικανική στρατηγική του Τραμπ, και τις τεκτονικές αλλαγές που διαμορφώνουν τον κόσμο από τον Ινδικό Ωκεανό έως τη Μεσόγειο.

 

Τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από τις εξεγέρσεις; Ποιος κινεί τα νήματα για την πτώση του ιρανικού καθεστώτος; Και πώς μπορεί η Ελλάδα να βγει κερδισμένη από την αναδιάταξη της παγκόσμιας γεωπολιτικής σκακιέρας;

 

Μάζης: «Έχουμε αντίληψη εξωτερικής πολιτικής προτεκτοράτου»

Αγνοούμε το πανίσχυρο γεωπολιτικό κεφάλαιο του διπόλου Ελλάδος - Κύπρου, εκτίμησε ο καθηγητής

 

Σε μια εκτενή και αιχμηρή ανάλυση της διεθνούς επικαιρότητας προχώρησε ο καθηγητής Ιωάννης Μάζης μέσω του Lamia Polis 87,7. Ο καθηγητής περιέγραψε έναν κόσμο σε φάση βίαιης αναδιανομής ισχύος, εστιάζοντας στη στρατηγική του Ντόναλντ Τραμπ και στα δομικά ελλείμματα της ελληνικής διπλωματίας.

 

Η αποδολαριοποίηση ή το πετρέλαιο κύρια αιτία της επέμβασης στη Βενεζουέλα;

EPA ALESSANDRO DI MARCO

Η αποδολαριοποίηση είναι η διαδικασία με την οποία μια ομάδα χωρών επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το δολάριο ΗΠΑ που ως παγκόσμιο νόμισμα έχει τον πρώτο ρόλο στα διεθνή αποθέματα, στις διεθνείς συναλλαγές και το παγκόσμιο εμπόριο. Η λειτουργία ενός νομίσματος ως παγκόσμιου αποθεματικού εξαρτάται από την καθιέρωση της χώρας που το εκδίδει, ως παγκόσμια δύναμη τόσο στη “σκληρή” όσο και στη “μαλακή” ισχύ.

 

Αυτό μεταφράζεται αφενός σε πολιτική και στρατιωτική ισχύ, αφετέρου σε οικονομική και τεχνολογική ισχύ. Παράλληλα σημαντικότατο ρόλο παίζουν τα πολιτισμικά πρότυπα που προβάλει η χώρα ως τρόπος συμπεριφοράς και διαβίωσης των ανθρωπίνων κοινωνιών. Οι προφανείς λόγοι που οι χώρες επιδιώκουν την αποδολαριοποίηση είναι η μείωση των προνομίων που η επιβολή-αποδοχή του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος προσφέρει στις ΗΠΑ από την εποχή του Μπρέττον Γουντς (1944). Όμως, ο κύριος και πρωταρχικός λόγος είναι η αποστέρηση του ποσοστού της ισχύος που η χρήση του δολαρίου προσδίδει στις ΗΠΑ.

 

Στρατηγική Επισκόπηση 2026 Γεωπολιτικές Τάσεις και Πιθανές Εστίες Έντασης.

Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου 

 

Η έναρξη του 2026 βρίσκει τη διεθνή σκηνή σε έντονη γεωπολιτική αναταραχή, με τις δηλώσεις ηγετών να υπογραμμίζουν στρατηγικές προτεραιότητες και ανοιχτά μηνύματα ισχύος.

 

 Οι επόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί για την ισορροπία δυνάμεων σε κρίσιμες περιοχές του πλανήτη.