Η σχολική χρονιά αρχίζει με τα γνωστά χρόνια προβλήματα και το μόνιμο δράμα των αναπληρωτών εκπαιδευτικών που μετατρέπονται σε «τρεχαλατζήδες», «τιραμόλα», εσωτερικούς μετανάστες και... άστεγους.
Καλή σχολική χρονιά, λοιπόν. Με τα σχολεία να ετοιμάζονται για το πρώτο κουδούνι, τους μαθητές να επιστρέφουν στις τάξεις και χιλιάδες εκπαιδευτικούς να διασχίζουν τη χώρα με μια βαλίτσα στο χέρι, η ελληνική εκπαίδευση ξεκινά ακόμη μία χρονιά με δύο λέξεις που έχουν γίνει σχεδόν μόνιμοι συνοδοί κάθε Σεπτεμβρίου: κενά και αναπληρωτές.
Η φετινή α’ φάση ήταν μεγάλη. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 29.908 προσλήψεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών και μελών ΕΕΠ-ΕΒΠ. Ο αριθμός εντυπωσιάζει μέχρι να τοποθετηθεί δίπλα στις πραγματικές ανάγκες. Πριν από τις προσλήψεις είχαν καταγραφεί 51.261 κενά. Αρα καλύφθηκε περίπου το 58% και 21.353 θέσεις παρέμειναν ακάλυπτες.
Στη Γενική Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση έμειναν 4.600 κενά, στην Ειδική Αγωγή της Πρωτοβάθμιας 7.745, στη Γενική Δευτεροβάθμια 3.461, στην Ειδική Δευτεροβάθμια 2.115 και σε ΕΕΠ-ΕΒΠ άλλα 3.432. Και όλα αυτά πριν αρχίσουν οι άδειες, οι μη αναλήψεις υπηρεσίας, οι παραιτήσεις και οι νέες ανάγκες που αναπόφευκτα θα εμφανιστούν μέσα στη χρονιά. Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι απλώς ότι υπάρχουν πολλά κενά. Είναι ότι ένα μεγάλο μέρος τους είναι κενά πλήρους απασχόλησης, τα οποία επανεμφανίζονται κάθε χρόνο και εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως προσωρινά.
Η ίδια η λέξη «αναπληρωτής» προϋποθέτει κάτι προσωρινό. Οταν όμως ένας δάσκαλος ή καθηγητής προσλαμβάνεται κάθε Σεπτέμβριο, απολύεται τον Ιούνιο και επιστρέφει την επόμενη σχολική χρονιά για να καλύψει την ίδια ή παρόμοια ανάγκη, τότε δεν αναπληρώνει κάποιον συγκεκριμένο απόντα. Αναπληρώνει ουσιαστικά τον εαυτό του. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που ζουν έτσι πέντε, οκτώ ή δέκα χρόνια. Η ανάγκη υπάρχει σταθερά, αλλά η εργασιακή σχέση παραμένει προσωρινή. Τον Ιούνιο η θέση εξαφανίζεται διοικητικά και τον Σεπτέμβριο το κράτος την «ανακαλύπτει» ξανά. Αν, όμως, ένα κενό εμφανίζεται κάθε χρόνο στην ίδια ειδικότητα και στην ίδια περιοχή, τότε ίσως πρέπει κάποτε να ονομαστεί με το πραγματικό του όνομα: θέση μόνιμης εργασίας χωρίς μόνιμο εργαζόμενο.
Η ψυχή στο στόμα
Και όταν ο αναπληρωτής προσληφθεί, η περιπέτεια δεν τελειώνει. Πολλοί καλούνται να συμπληρώσουν το ωράριό τους σε δύο, τρία, τέσσερα ή ακόμη και πέντε διαφορετικά σχολεία. Ετσι δημιουργείται μια ιδιότυπη κατηγορία εκπαιδευτικών-«τρεχαλατζήδων». Δύο ώρες σε ένα σχολείο, μετά αυτοκίνητο για το επόμενο, άλλη ημέρα σε διαφορετικό χωριό και την επομένη σε τρίτη σχολική μονάδα. Δίπλα στους «τρεχαλατζήδες» υπάρχουν και οι εκπαιδευτικοί-«τιραμόλα»: αυτοί που πρέπει να «τεντωθούν» όσο χρειάζεται για να κλείσει το ωρολόγιο πρόγραμμα. Λίγες ώρες εδώ, άλλες εκεί, δεύτερες αναθέσεις, συμπληρώσεις ωραρίου και διαρκείς μετακινήσεις, ώστε στο τέλος να ισορροπήσει το λογιστικό φύλλο.
Υπάρχει, τέλος, και μια άλλη πραγματικότητα: οι εκπαιδευτικοί που κάθε Σεπτέμβριο μετατρέπονται σε εσωτερικούς μετανάστες. Μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα πρέπει να εγκαταλείψουν την πόλη τους, να ταξιδέψουν εκατοντάδες χιλιόμετρα, να βρουν σπίτι σε νησί ή τουριστική περιοχή, να πληρώσουν εγγύηση, ενοίκιο, ακτοπλοϊκά ή καύσιμα και να αφήσουν πίσω παιδιά, συντρόφους ή γονείς. Αυτά, υπό την προϋπόθεση ότι θα βρουν (προσιτή) στέγη εκεί που πάνε.
Ενοίκια-φωτιά
Η διαμαρτυρία του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Νησιών Αργοσαρωνικού για το πρόβλημα -ενδεικτικά- στην Υδρα είναι χαρακτηριστική:
«Οι τιμές των ενοικίων που ζητούνται από ιδιοκτήτες σπιτιών είναι απαγορευτικές για τους μισθούς των συναδέλφων που έρχονται στο νησί για να διδάξουν.
Ενοίκια με ύψος 550-880 ευρώ που ζητούνται είναι έξω από τις μισθολογικές δυνατότητες νεοδιόριστων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Επιπλέον, ιδιοκτήτες αναφέρουν στους συναδέλφους ότι μπορούν να τους διαθέσουν τα σπίτια τους από τον Νοέμβριο και μετά. Αυτό σημαίνει ότι ούτε και με τις υψηλές τιμές των ενοικίων μπορεί να εξασφαλιστεί άμεσα στέγη για τους εκπαιδευτικούς. Τέλος, οι συνάδελφοι οι οποίοι αυτή τη στιγμή αναζητούν σπίτι στην Υδρα μένουν σε ξενοδοχεία με ημερήσιο κόστος 75€ και πάνω». Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, η έκκληση του Συλλόγου για παρέμβαση του Δήμου Υδρας, για επιδότηση των συναδέλφων για όσα έχουν πληρώσει ήδη σε ξενοδοχεία και για αύξηση του επιδόματος διαβίωσης των εκπαιδευτικών και επέκτασή του και στους νεοδιόριστους είναι τουλάχιστον αυτονόητη.
Πηγή : https://www.efsyn.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου