Σκάνδαλο - Τράπεζες… μόνο για προμήθειες - Ένα... ΑΕΠ ή 230 δισ. στους λογαριασμούς με μόλις 0,37% απόδοση, στο 4,81% το κόστος των δανείων

Το βασικό ερώτημα για το τραπεζικό σύστημα: Γιατί η ρευστότητα δεν μετατρέπεται με την ίδια ταχύτητα σε χρηματοδότηση της οικονομίας; 

 

Υπάρχει ένα εμφανές παράδοξο στην ελληνική τραπεζική αγορά: οι καταθέσεις παραμένουν σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, όμως η χρηματοδότηση της οικονομίας δεν αυξάνεται με την ίδια δυναμική.

 
Και αυτό την ώρα που η απόσυρση ευρωπαϊκών χρηματικών εργαλείων όπως το Ταμείο Ανάκαμψης αφήνει την αγορά «διψασμένη» για ρευστότητα και οι διεθνεις εξελίξεις προμηνύουν τον κίνδυνο αποπληθωρισμού.

 

Είναι εφικτή μία εθνική πολιτική αντί για ουρά της Δύσης;

 ΑΠΕ-ΜΠΕ/Economist Impact
/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΣ 

Σε έναν πολυπολικό κόσμο, η πολιτική της πλήρους ταύτισης με κάποιον δρώντα δεν αποτελεί κατ’ ανάγκην απόδειξη συνέπειας και αξιοπιστίας. Ιδιαίτερα για μια χώρα, όπως η Ελλάδα, η οποία βρίσκεται σε μια γεωπολιτική “Ζώνη του Λυκόφωτος”, δηλαδή σε μια περιοχή ακραίας ρευστότητας, αυτές οι “μονογαμικές” εμμονές, για να θυμηθούμε και τη γλαφυρή αλλά άκρως ρεαλιστική ορολογία του Βασίλειου Μαρκεζίνη, μπορεί να εξελιχθούν σε μηχανισμό γεωπολιτικής αυτοεξάλειψης.

 

Όταν ένα κράτος εκχωρεί εκ των προτέρων όλες τις επιλογές του σε ένα συμμαχικό πλαίσιο, παύει να θεωρείται αυτοτελής παράγοντας του διεθνούς συστήματος και μετατρέπεται σε δεδομένη επικράτεια, σε γεωπολιτικό μέγεθος που προσφέρει διευκολύνσεις, αλλά δεν παράγει δική του στρατηγική. Σε χώρο και όχι σε χώρα.