Πόλεμος στο Ιράν: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας αποτυχίας

Το διάστημα από τη συντριπτική νίκη επί της Γαλλίας Ιούνιο 1940 μέχρι την πρώτη ήττα έξω από τη Μόσχα, ήταν η παλίρροια του διεθνούς φιλο-χιτλερισμού. Στο 17μηνο εκείνο, μεγάλο μέρος των τότε δυτικών ελίτ και πλήθος υπευθυνολόγων της εποχής πρόκριναν τη σύνταξη με τον Άξονα. Η ιστορία επαναλαμβάνεται τώρα ως φάρσα, μόνο ως προς το υπερφίαλο και σύντομο του εγχειρήματος Τραμπ. Σε όλες τις άλλες όψεις επαναλαμβάνεται ως τραγωδία.

 

Η μεγα-περίοδος που ζούμε δεν είναι αυτή του καινοφανούς γκανγκστερισμού (κάνε ό,τι σου λέω αλλιώς….). Είναι της αναπόδραστης μετάβασης σε ένα κόσμο πολυπολικό. Εντός αυτής της μεγα-περιόδου διανύουμε προσωρινά μια μικρο-περίοδο που ιστορικά θα καταγραφεί σαν επιπόλαιη απόπειρα των ΗΠΑ ως ηγέτιδας δύναμη του χρηματιστικού διεθνικού κεφαλαίου της Δύσης να αναστρέψει με γκανγκστερική βία το ξαναμοίρασμα της παγκόσμιας πίτας με ανερχόμενες οικονομίες, δυνάμεις και ελίτ της Ανατολής και του Νότου. 

 

Καίγονται τάνκερ στο Hormuz, τέλος το πετρέλαιο από Μέση Ανατολή - Ομολογία αποτυχίας ΗΠΑ - Χτυπήθηκε πλοίο των Μιχαήλ

Το Ιράκ διέκοψε πλήρως τη λειτουργία των πετρελαϊκών του τερματικών σταθμών 

 

Υπό την ομηρία του Ιράν βρίσκεται πλέον η παγκόσμια οικονομία, καθώς ένα μπαράζ επιθέσεων με drones και πυραύλους πλήττει τις ενεργειακές αρτηρίες της Μέσης Ανατολής. Η κρίση δεν περιορίζεται μόνο στο πετρέλαιο, καθώς η διακοπή της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Hormuz απειλεί άμεσα και τις αλυσίδες εφοδιασμού LNG, εκτοξεύοντας την αβεβαιότητα για την παγκόσμια ενεργειακή επάρκεια.