Μνήμες από την κρίση του ’73 ξυπνά το κλείσιμο του Ορμούζ

Τα Στενά του Ορμούζ, απ’ όπου – υπό κανονικές συνθήκες – διακινούνται καθημερινά 20-21 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, σχεδόν το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης, έχει βρεθεί στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, καθώς μετά την έναρξη του πολέμου των ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν, οι διελεύσεις πλοίων έχουν μειωθεί στο ελάχιστο.

 

Ήδη, οι συνέπειες γίνονται ορατές στην παγκόσμια οικονομία, με την “απογείωση” των τιμών των καυσίμων, αλλά υπάρχει, πλέον, διάχυτη ανησυχία για κλιμακούμενες επιπτώσεις από την διαταραχή της εφοδιαστικής αλυσίδας, εάν η σύγκρουση συνεχιστεί. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει, όμως, στις άσχημες συνθήκες, που βιώνουν χιλιάδες ναυτικοί, διαφόρων εθνικοτήτων, οι οποίοι παραμένουν εγκλωβισμένοι σε πλοία στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας, της Αραβικής Θάλασσας, στον Κόλπο του Ομάν και στον Περσικό Κόλπο, καθώς εκτός των κινδύνων για την ασφάλειά τους, είναι ορατό το ενδεχόμενο να έχουν σοβαρές ελλείψεις σε νερό, τρόφιμα κ.α.

 

Το κόστος της “Επιχείρησης Νίκη” – Κεσμ, Χαργκ και Κιουρετζίκ

Η νέα – δομικού επιπέδου – κλιμάκωση της πολεμικής σύρραξης στο Ιράν, από το επίπεδο της καταστροφής των ενεργειακών εγκαταστάσεων στο επίπεδο των ενεργειακών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που εγκαινίασε το Ισραήλ πλήττοντας το κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars, και συνέχισε το Ιράν πλήττοντας δύο φορές το Ρας Λάφαν (Ras Laffan) στο Κατάρ όπου βρίσκεται η μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής LNG στον κόσμο (Pearl GTL), οδηγεί σε δύο κρίσιμα ερωτήματα.

 

Δύο ερωτήματα, οι απαντήσεις των οποίων θα κρίνουν την διάρκεια του πολέμου. Το πρώτο αφορά τα αποθέματα του Ιράν σε πυραύλους και drones, το οποίο δεν έχει απάντηση. Λέγεται ότι στις υπόγειες πόλεις του Ιράν υπάρχουν αποθηκευμένες πρώτες ύλες και ό,τι είναι απαραίτητο για τα πολεμικά εργοστάσια, αλλά αυτά είναι εικασίες.