«Μαύρη Ελένη»: Η κυβέρνηση χρηματοδοτεί από τα λεφτά των Ελλήνων την αλλοίωση της ελληνικής ιστορίας με 6 εκατ. €!

Οι νέες γενιές θα πιστεύουν ότι η Πελοπόννησος κατοικούνταν από μαύρους πληθυσμούς

 

Σε σκάνδαλο εξελίσσεται η παρουσία της «Μαύρης Ελένης» στην Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν, μίας ταινίας, η οποία αλλοιώνει την ελληνική ιστορία και την οποία η κυβέρνηση χρηματοδοτεί από τα λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων, με 6 εκατ. €!

 

Ιστορική Έρευνα, άβολες αλήθειες και "αναθεωρήσεις" σε εποχή Παγκόσμιας Αναδιευθέτησης

Στις "Αντιθέσεις" : "Εθνικό είναι το αληθές", έλεγε ο Διονύσιος Σολωμός. Αλλά πόσο έτοιμοι είμαστε να αντέξουμε την αλήθεια της Ιστορίας μας; Μιλάμε για εθνικούς μύθους, παγκόσμιες αβεβαιότητες με Ιστορικό επικάλυμμα ,  παρεξηγήσεις που έγιναν “βεβαιότητες” και άβολες αλήθειες που συχνά μένουν έξω από τα εκπαιδευτικά  βιβλία και τη δημόσια συζήτηση. 

Ο Σταύρος Παναγιωτίδης  , Δρ. Ιστορίας/ Ερευνητής - Κοινωνιολόγος και Επιστημονικός Συνεργάτης στο  Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο , το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το περιοδικό  Hot Doc History, σε μια ανατρεπτική συζήτηση.

 

Μνήμες από την κρίση του ’73 ξυπνά το κλείσιμο του Ορμούζ

Τα Στενά του Ορμούζ, απ’ όπου – υπό κανονικές συνθήκες – διακινούνται καθημερινά 20-21 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, σχεδόν το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης, έχει βρεθεί στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, καθώς μετά την έναρξη του πολέμου των ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν, οι διελεύσεις πλοίων έχουν μειωθεί στο ελάχιστο.

 

Ήδη, οι συνέπειες γίνονται ορατές στην παγκόσμια οικονομία, με την “απογείωση” των τιμών των καυσίμων, αλλά υπάρχει, πλέον, διάχυτη ανησυχία για κλιμακούμενες επιπτώσεις από την διαταραχή της εφοδιαστικής αλυσίδας, εάν η σύγκρουση συνεχιστεί. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει, όμως, στις άσχημες συνθήκες, που βιώνουν χιλιάδες ναυτικοί, διαφόρων εθνικοτήτων, οι οποίοι παραμένουν εγκλωβισμένοι σε πλοία στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας, της Αραβικής Θάλασσας, στον Κόλπο του Ομάν και στον Περσικό Κόλπο, καθώς εκτός των κινδύνων για την ασφάλειά τους, είναι ορατό το ενδεχόμενο να έχουν σοβαρές ελλείψεις σε νερό, τρόφιμα κ.α.

 

Δυσαρέσκεια της βρετανικής πρεσβείας για την ταινία «Καποδίστριας»; – Διαμαρτυρήθηκε στο Μαξίμου!

Το Λονδίνο είναι δυσαρεστημένο με την υπενθύμιση του σκοτεινού ρόλου του στα γεγονότα που οδήγησαν στην στυγερή δολοφονία του μεγάλου Έλληνα ηγέτη

 

Διπλωματικό επεισόδιο δημιουργήθηκε από την βρετανική πρεσβεία η οποία φέρεται να εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά της μέσω τηλεφωνήματος στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για την παραγωγή και διάθεση της ταινίας «Καποδίστριας».

 

Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, το κλίμα στο τηλεφώνημα προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη ήταν κάτι παραπάνω από βαρύ, με τους Βρετανούς διπλωμάτες να εκφράζουν έναν ακραίο αντιρωσισμό, καθώς η ταινία αναδεικνύει τον Καποδίστρια, έναν ηγέτη που είχε ιδιαίτερη σύνδεση με τονν ρωσικό παράγοντα και ο οποίος ιστορικά ήταν θύμα της βρετανικής εχθρότητας καθώς δολοφονήθηκε από ανθρώπους που χειραγωγούνταν από τον βρετανικό παράγοντα.

 

Πόλεμος στον «Καποδίστρια» του Σμαραγδή: Η Ελλάδα που φοβάται την αλήθεια και τη Ρωσία – όχι ευγνωμονούσα, αλλά δολοφονούσα

Τα κοινωνικά δίκτυα γέμισαν με αντιπαραθέσεις όχι για την καλλιτεχνική αξία της ταινίας, αλλά για το ίδιο το πρόσωπο του Καποδίστρια… 

 

Η ταινία του Γιάννη Σμαραγδή για τον Ιωάννη Καποδίστρια δεν είναι απλά μια ιστορική αναπαράσταση.

Είναι καθρέφτης της σημερινής Ελλάδας – και πολλοί τον φοβούνται. 

Τα κοινωνικά δίκτυα γέμισαν με αντιπαραθέσεις όχι για την καλλιτεχνική αξία της ταινίας, αλλά για το ίδιο το πρόσωπο του Καποδίστρια.

Η Κάλας αγνοεί την ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Ισχυρίστηκε εμμέσως ότι η ναζιστική Γερμανία δεν επιτέθηκε στη Ρωσία

 

Μια δήλωση που προκάλεσε άμεσα έντονες αντιδράσεις και διαδικτυακό σάλο έκανε η Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Κάγια Κάλας, καθώς φαίνεται να αναθεωρεί την πρόσφατη ευρωπαϊκή Ιστορία. Η Κάλας ουσιαστικά υποστήριξε πως στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η επίθεση δεν έγινε από τη Γερμανία στη Ρωσία, αλλά, εμμέσως, συνέβη το αντίθετο, αγνοώντας την ιστορική επιχείρηση του «Σχεδίου Μπαρμπαρόσα».

 

Πως και γιατί μπήκε η Ελλάδα στον πόλεμο; Θα μπορούσε να τον είχε αποφύγει; Δρ Ιωάννης Αντωνόπουλος

Πως μπήκε η Ελλάδα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου έγραψε μεγαλειώδη ιστορία, πρώτα με τον Έπος του 40 και μετά με την Αντίσταση κατά των Γερμανών;

Θα μπορούσε να είχε αποφύγει την είσοδο της στον πόλεμο; Ποιος ήταν τελικά ο ρόλος του Μεταξά; Χαρακτηριζόμενος φιλογερμανός, έπαιξε παιχνίδια των Βρετανών;

Τι σήμανε η είσοδος της Ελλάδας στον πόλεμο; Φεύγοντας οι Γερμανοί άφησαν πίσω μια χώρα ρημαγμένη που τελικά «επιβραβεύθηκε» για την Αντίσταση της ,μ’  έναν εμφύλιο πόλεμο.

 

Η επαναστατική Auftragstaktik και η διάνοια του ανώτατου διοικητή

Στο προηγούμενο άρθρο στο SLpress.gr είχαμε αναφερθεί στους πολιτισμικούς παράγοντες που γέννησαν την Auftragstaktik στον πρωσικό και εν συνεχεία στον γερμανικό Στρατό. Μια αρχική της εφαρμογή έγινε στον γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870 από τον στρατηγό Μόλτκε, με σαρωτική επιτυχία. Ωστόσο, ο συγκεντρωτισμός και η λατρεία του ελέγχου δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη και μετά τη νίκη κατά των Γάλλων αντεπιτέθηκαν.

 

Συγκεκριμένα, μετά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, η αποτελεσματική λιτότητα της Auftragstaktik θυσιάστηκε στον βωμό της ανάπτυξης της “στρατιωτικής επιστήμης”, κατά το κυρίαρχο πνεύμα της εποχής. Η ανυπαρξία κεντρικού σχεδιασμού και ο “λαμπρός οπορτουνισμός” της Auftragstaktik, η ελευθερία σκέψης και δράσης των κατώτερων διοικητών, η συνεχής προσαρμογή στην τριβή της μάχης και η αναζήτηση φευγαλέων ευκαιριών, κατά το πνεύμα του Κλαούζεβιτς, δεν μπορούσαν να γίνουν ανεκτά σε έναν βιομηχανικό πολιτισμό, ο οποίος βρισκόταν στην ακμή του και είχε θεοποιήσει την τυποποίηση, τον ασφυκτικό έλεγχο των ανώτερων κλιμακίων επί των κατώτερων και την κατά γράμμα εφαρμογή τυποποιημένων διαδικασιών. Η “αναρχική” Auftragstaktik δεν μπορούσε παρά να οδηγηθεί στο περιθώριο, ακόμη και στην ίδια τη Γερμανία.

 

Πότε, ποιοι και γιατί ονομάστηκαν “Ουκρανοί” και όχι “Ρώσοι”

Μια σύντομη μελέτη εθνογένεσης και αυτοπροσδιορισμού, με αφορμή τη συνάντηση Τραμπ-Πούτιν. Εισαγωγικά, ο σύγχρονος ουκρανικός λαός συγκροτήθηκε μέσα από μια μακρά διαδικασία εθνογένεσης, όπου η κοινή καταγωγή από τους Ανατολικούς Σλάβους και τον κόσμο των Kyivan Rus/Ρώς του Κιέβου, “διαχωρίστηκε” σταδιακά σε διακριτές ταυτότητες, υπό διαφορετικά πολιτικά καθεστώτα, γλωσσικές πολιτικές και πολιτισμικά πρότυπα.

 

Στον πυρήνα του ερωτήματος πότε/ποίοι και γιατί ονομάστηκαν Ουκρανοί και όχι Ρώσοι, βρίσκεται: Ο μεσαιωνικός κοινός κόσμος των Ρως, οι διαφοροποιημένες εμπειρίες κυριαρχίας (Πολωνολιθουανική, Αυστροουγγρική, Ρωσική/Σοβιετική) η κεντρική μνήμη των Κοζάκων και οι γλωσσικές/εκπαιδευτικές πολιτικές του 19ου-20ού αιώνα, που άλλοτε κατέπνιγαν και άλλοτε αφύπνιζαν ξεχωριστή ταυτότητα.

 

Ο εμπορικός πόλεμος του 1930 – ΗΠΑ εναντίον όλων

Μετά την τρομακτική χρηματιστηριακή κρίση του 1929, στα τέλη του έτους, ο Πρόεδρος της Χρηματοοικονομικής Επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων Reed Smoot και ο συντηρητικός βουλευτής Willis C. Hawley προωθούν δυναμικά εκστρατεία μέτρων επιβολής δασμών με σκοπό την προστασία της δραματικά τραυματισμένης αμερικανικής οικονομίας.

 

Η τότε αμερικανική κυβέρνηση του Herbert Hoover υποκύπτει τελικά στις πιέσεις και αποφασίζει να περιορίσει δραστικά τις εμπορικές συναλλαγές της χώρας με τις αγορές του εξωτερικού με μέτρα προστατευτισμού σε μία απεγνωσμένη προσπάθεια να διασώσει την παραπαίουσα αμερικανική βιομηχανία και να αποτρέψει την διάχυση της κρίσης στην πραγματική οικονομία. Στα πλαίσια αυτά προωθεί το Νομοσχέδιο περί Δασμών του 1930, που ψηφίζεται τον Ιούνιο και γίνεται ευρύτερα γνωστό ως Νόμος Smoot-Hawley.

 

Φοβούνται σύνδεση της ταινίας με την Ρωσία; - Έξαλλος ο Γ. Σμαραγδής για τα εμπόδια στην κρατική χρηματοδότηση της ταινίας για την ζωή του «Καποδίστρια»

Φοβούνται την σύγκριση-Σε ποια χώρα θα είχαν έναν Καποδίστρια και θα έβρισκαν εμπόδια για να γίνει μια ταινία με την ζωή του αναφέρει ο ίδιος

 

Η παραγωγή της ταινίας που αφηγείται τη ζωή του μεγάλου Έλληνα πολιτικού Ιωάννη Καποδίστρια, ξεκίνησε ναι μεν, αλλά αναγκάστηκε να διακοπεί λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, προκαλώντας πολλά και μεγάλα ερωτηματικά.

 

Ο Γιάννης Σμαραγδής θέλει με αγωνία να περατώσει την ταινία για τον μεγάλο Έλληνα πολιτικό και άνθρωπο Ιωάννη Καποδίστρια, αλλά τα εμπόδια που βρίσκει είναι μεγάλα, σε σχέση με άλλες ταινίες που χρηματοδοτεί το ελληνικό κράτος.

 

Οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας Καποδίστρια και η πολιτική ηθική που ακόμη αναζητούμε-Αν.Κούκος

Η ιστορία είναι πάντα το πιο χρήσιμο και αξιόπιστο εργαλείο για να ερμηνεύσουμε πολλά, αν όχι όλα, απ΄ όσα ζούμε σήμερα στη χώρα. Δεν είναι ευχάριστα και τείνουν να γίνουν επικίνδυνα. Αρκετοί έχουν την άποψη ότι το κράτος Ελλάδα ξεκίνησε στραβά και αναφέρονται προφανώς στη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. Τα γεγονότα που οδήγησαν σ΄ αυτή ,δυστυχώς τα ζούμε και τα ξαναζούμε στον τόπο μας. Στο στούντιο του militaire channel o πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας – Ιωάννης Καποδίστριας, νομικός και ιστορικός κ.Ανδρέας Κούκος. Μαζί του κάνουμε ακόμη μία συζήτηση για τον Ιωάννη Καποδίστρια η οποία επικεντρώνεται στην σύγκρουση που είχε με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Ένα πρόσωπο που παρά τις προσπάθειες «εξαγνισμού» του έπαιξε όπως όλα τα ιστορικά στοιχεία δείχνουν ,έναν αρνητικό ρόλο.

 

Ντοκουμέντο: Η ελληνική ιστορία του Ιωάννη Καποδίστρια και η γεωστρατηγική της στο σήμερα

Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη ιστορική προσφορά : Σε πανελλήνια πρώτη τηλεοπτικά , παρουσιάζεται η πρώτη συνολική θεώρηση της Ιστορίας της Νεότερης Ελλάδας, από την άλωση της Κωνσταντινούπολης μέχρι το 1826, που εκδόθηκε στα 1828 μόνο στα γαλλικά και για 196 χρόνια , ουδέποτε μεταφράστηκε για να εκδοθεί στα Ελληνικά, με συγγραφείς τον Ιακωβάκη Ρίζο Νερουλό και τον Ιωάννη Καποδίστρια το όνομα του οποίου με ειδΙκό κωδίκελο κρατήθηκε… μυστικό. 

 

Αναζητώντας τον Καποδίστρια και την ηθική της ηγεσίας 193 χρόνια αφού τον σκοτώσαμε! Α.Κούκος

«Αναζητώντας τον Καποδίστρια»… Αυτόν που σκοτώσαμε πριν 193 χρόνια… Κάθε φορά που η συζήτηση για τα μαύρα χάλια της σύγχρονης Ελλάδας καταλήγει στην αναζήτηση προτάσεων και λύσεων, η περίοδος και η προσπάθεια Καποδίστρια να «φτιάξει κράτος» γίνεται συγκλονιστικά επίκαιρη.

Ο Δρ. Ανδρέας Κούκος, Νομικός-Ιστορικός , Ιδρυτής και Πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης Έργου Ιωάννη Καποδίστρια που από το 2018 μετονομάζεται σε Εταιρεία Μελέτης και Έρευνας Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, στο στούντιο του militaire channel μιλά για την ηθική της ηγεσίας και το μοντέλο διοίκησης του Ιωάννη Καποδίστρια…Ένα μάθημα για τη σύγχρονη Ελλάδα.

28η Οκτωβρίου 1940- Ένα Ελληνικό Διαρκές Μάθημα Ελευθερίας

Στις "Αντιθέσεις" , ένα ειδικό αφιέρωμα για την 84η επέτειο από το " ΟΧΙ "  της 28ης Οκτωβρίου, την είσοδο της Ελλάδας  στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο με την Ελληνο-Ιταλική σύγκρουση και την εποποϊα του Ελληνικού Λαού,  στα βουνά της Πίνδου και την Ελληνο-Αλβανική μεθόριο. 

 

- Σπάνια ντοκουμέντα και υλικό από τις προσλαμβάνουσες του Ελληνο-Ιταλικού Πολέμου στη Κρήτη μέχρι και την είσοδο και των Γερμανών με το δεύτερο μέτωπο εισβολής στην Ελλάδα

 

- Η κατάσταση προ της κήρυξης του πολέμου στην Ελλάδα και την Κρήτη, οι προετοιμασίες, οι προκλήσεις και η εσωτερική συγκρότηση σε Ιταλία και Ελλάδα

 

ΗΠΑ η πιο επικίνδυνη χώρα για να είσαι πρόεδρος! Δολοφονίες απόπειρες και επιθέσεις

Η χώρα που συχνά αναλαμβάνει τον ρόλο να «διδάξει Δημοκρατία» δια της βίας σε διάφορες γωνιές του πλανήτη, έχει ένα ιστορικό δολοφονιών ή απόπειρες δολοφονίας ηγετών της , που εντυπωσιάζει και τρομάζει.

 

Ο Ντόναλντ Τραμπ πυροβολήθηκε το Σάββατο από έναν ένοπλο στη διάρκεια μιας προεκλογικής ομιλίας του, σε μία πράξη, που χαρακτηρίστηκε ως απόπειρα δολοφονίας από το FBI, κατά του πρώην προέδρου των ΗΠΑ που τραυματίστηκε στο αφτί.

 

Αναζητώντας τον Καποδίστρια και την ηθική της ηγεσίας 193 χρόνια αφού τον σκοτώσαμε! Α.Κούκος

«Αναζητώντας τον Καποδίστρια»… Αυτόν που σκοτώσαμε πριν 193 χρόνια… Κάθε φορά που η συζήτηση για τα μαύρα χάλια της σύγχρονης Ελλάδας καταλήγει στην αναζήτηση προτάσεων και λύσεων, η περίοδος και η προσπάθεια Καποδίστρια να «φτιάξει κράτος» γίνεται συγκλονιστικά επίκαιρη.

Ο Δρ. Ανδρέας Κούκος, Νομικός-Ιστορικός , Ιδρυτής και Πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης Έργου Ιωάννη Καποδίστρια που από το 2018 μετονομάζεται σε Εταιρεία Μελέτης και Έρευνας Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, στο στούντιο του militaire channel μιλά για την ηθική της ηγεσίας και το μοντέλο διοίκησης του Ιωάννη Καποδίστρια…Ένα μάθημα για τη σύγχρονη Ελλάδα.

ΑΡΘΡΟ ΦΑΝΟΥΛΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥ: Το ΟΧΙ εναντίον του βρετανικού «Σχεδίου Ανάν» – H συμβολή της Oμογένειας

Γράφτηκαν διάφορα άρθρα αυτές τις μέρες θυμίζοντας και τιμώντας το γενναίο ΟΧΙ μας στις 24 Απριλίου 2004, εναντίον του εκτρώματος του Σερ Ντέιβιντ Χάνει, λεγόμενου «Σχεδίου Ανάν».

 

Σήμερα θα προσθέσω στην ιστορική διαδρομή, καλύπτοντας (για όσους δεν γνωρίζουν) και τη συμβολή της oμογένειας στο Ηνωμένο Βασίλειο (της μικρής Κύπρου εκτός Κύπρου), που συνέβαλε δυναμικά για την επίτευξη του στόχου του ΟΧΙ. Και για την ιστορία εξηγώ πώς ξεκινήσαμε.

 

Μια Δευτέρα πρωί, μέσα Νοεμβρίου 2003 (λίγες μέρες μετά την παρουσίαση του «Σχεδίου Aνάν»), με πήρε τηλέφωνο ο Μιχάλης Έλληνας (διευθυντής της εφημερίδας ”Ελευθερία στο Λονδίνο”) και μου είπε τη σκέψη του για δράση και από την Ομογένεια εναντίον του «Σχεδίου Ανάν». Συμφωνήσαμε να προχωρήσουμε αμέσως με μια ad hoc Επιτροπή και ανακοινώθηκε κάλεσμα στην Ομογένεια…

 

Πως 79 χρόνια μετά από το τέλος του πολέμου, φθάσαμε στον ακήρυκτο Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο-Γ.Ρωμανός

O Συγγραφέας Αναλυτής, Ιστορικός Ερευνητής Γιώργος Ρωμανός σε μια ιστορική αναδρομή 79 ετών, που εξηγεί πως έχουμε φθάσει στον «ακήρυκτο Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο της Ουκρανίας».

 

Όπως πάντα με ντοκουμέντα που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν αν και στις εποχές που ζούμε κάποιοι δεν διστάζουν να διαστρεβλώνουν ακόμη και τα ιστορικά γεγονότα!

 

Υπήρχαν σχολεία για τους χριστιανούς στην Οθωμανική Αυτοκρατορία;

Στο δεύτερο άρθρο μας για το εκπαιδευτικό σύστημα την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θα εστιάσουμε στα πρωτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα. Από τις πηγές προκύπτει ότι βρίσκονταν γενικά είτε μέσα είτε κοντά στο μουσουλμανικό τέμενος της κοινότητας. Οι άνθρωποι τα αποκαλούσαν είτε “mahalle (γειτονιά)” είτε “sıbyan“ (μαθητής) mektebi (σχολεία της γειτονιάς ή Δημοτικά Σχολεία). Ιδρύονταν συχνά από ένα βακούφι (vakıf: ευσεβές ίδρυμα) και από κληροδοτήματα σημαντικών προσωπικοτήτων του κράτους ή αξιοσέβαστων πολιτών της τοπικής κοινωνίας.

 

Οι δαπάνες, ειδικά αυτές της μισθοδοσίας των δασκάλων, πληρώνονταν από τις χορηγίες των βακουφιών. Σύμφωνα με τη μουσουλμανική πρακτική τα σχολεία sıbyan (Δημοτικά Σχολεία) ή της κοινότητας ακολουθούσαν μια ενιαία μεθοδολογία διδασκαλίας: οι μαθητές διάβαζαν απλά το Κοράνι στην αυθεντική αραβική γλώσσα, χωρίς μετάφραση και χωρίς κατανόηση ή ερμηνεία του κειμένου. Μόνον ορισμένα τελετουργικά επίκλησης διδάσκονταν στην τουρκική γλώσσα. Κάποια βακουφικά σχολεία, ανάλογα με το βαθμό ευημερίας της κοινότητας, παρείχαν τον ιματισμό, τα τρόφιμα και κάποιο χρηματικό ποσό στους μαθητές.