Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αν
και (αποδεδειγμένα) δεν είχε αντιληφθεί τη βαρύτητα και τις
μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του Ουκρανικού, λίγο πριν από τη ρωσική
εισβολή του Φεβρουαρίου 2022, τάχθηκε ορθώς στη λεγόμενη “σωστή πλευρά
της Ιστορίας”. Η Ελλάδα όφειλε να κινηθεί στο πλαίσιο του διεθνούς
δικαίου, που η ίδια υπογραμμίζει έναντι της απειλής της Τουρκίας, και,
επιπλέον, να λάβει υπόψη την κοινή γραμμή της Ατλαντικής Συμμαχίας και
της ΕΕ.
Όμως οι αποφάσεις και κινήσεις της κυβέρνησης
– άλλες λογικές και άλλες υπερβολικές στα σχεδόν τέσσερα έτη του
πολέμου – τείνουν πλέον να εξαντλήσουν τη χρησιμότητά τους για την
ελληνική εξωτερική πολιτική. Δεν εξασφαλίζουν ανταλλάγματα και δεν
μεταφράζονται σε εκτίμηση και σεβασμό από καμία πλευρά. Ασφαλώς, η
βασική γραμμή δεν μπορεί και δεν πρέπει να αλλάξει, αλλά επείγουν – αν
δεν είναι ήδη αργά – διορθωτικές κινήσεις και λεπτές ρυθμίσεις.



















