 |
| ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ |
Μεταξύ της 10ης και της 14ης Σεπτεμβρίου, οι φίλα προσκείμενες προς το Ιράν πολιτοφυλακές των Χούθι καταλαμβάνουν θέσεις και στις δύο διόδους της Σαουδικής Αραβίας προς τις αγορές ενέργειας, με σταδιακές κινήσεις, που περιθωριοποιούνται από τις κύριες ειδήσεις που εστιάζονται στις αποφάσεις της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας (FED) και στον αγωγό της Σαουδικής Αραβίας.
Η πλούσια ενεργειακά χώρα του Περσικού Κόλπου έχει δύο διόδους για την μεταφορά του αργού πετρελαίου στις αγορές του κόσμου, με πρώτη τα Στενά του Ορμούζ στην έξοδό του, που υποτίθεται πως υπόκειται στον αποκλεισμό του Ιράν. Όμως οι Πέρσες δεν φράσσουν τα στενά, αλλά αντίθετα επιλέγουν κάτι δραστικά αποτελεσματικότερο και από τον περασμένο Μάρτιο, απειλούν ή πλήττουν επιλεκτικά πλοία, δηλώνοντας πως θα συνεχίσουν να το πράττουν.
Έως το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου 104 πλοία πλήττονται προς την έξοδο των στενών, 20 ναυτικοί καταλήγουν νεκροί και οι ασφαλιστικές εταιρείες καταβάλλουν σχεδόν $2 δισεκατομμύρια σε αποζημιώσεις και απαιτήσεις. Το ασφάλιστρο κινδύνου ανά 100.000 τόνους κύτους από το 0,25% του περασμένου Φεβρουαρίου εκτοξεύεται στο 7,5% έως ακόμα και 10%, ενώ ανανεώνεται ανά δεκαήμερο, με τους ασφαλιστές να εμφανίζονται συνεχώς περισσότερο απρόθυμοι να συνάπτουν ασφαλίσεις πλοίων. Οι ΗΠΑ αποφασίζουν τελικά να διαθέσουν $40 δισεκατομμύρια για αντασφαλίσεις για να δελεάσουν τις ασφαλιστικές εταιρείες με πενιχρά μέχρι τούδε αποτελέσματα.
Προς το παρόν λιγότερα από 12 πλοία διέρχονται ανά ημέρα από τα στενά, έναντι των περίπου 100 του περασμένου Φεβρουαρίου με τα περισσότερα να ανήκουν στον αποκαλούμενο “σκοτεινό στόλο” και να πλέουν ανασφάλιστα. Οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι δεν απαιτείται να προχωρήσουν οι Πέρσες στον αποκλεισμό των στενών, αλλά απλώς να υποχρεώσουν τις ασφαλιστικές εταιρείες να μην συνάπτουν ασφαλίσεις, αξιοποιώντας μάλιστα χαμηλού κόστους όπλα, όπως νάρκες, μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) ή μικρά ταχύπλοα που πλήττουν στόχους αξίας δισεκατομμυρίων.
Η στρατηγική της ασφυξίας
Κάθε πλήγμα, κάθε απειλή, κάθε ανακοίνωση πρόθεσης πλήγματος από την Τεχεράνη τιμολογείται στο ασφάλιστρο κινδύνου της επόμενης εβδομάδας. Μετά από 80 πλήγματα οι ασφαλιστές ουσιαστικά εκτελούν μία ολοκληρωμένη επιχείρηση για λογαριασμό των Περσών, με τα στενά να παραμένουν ανοικτά στον χάρτη, αλλά κλειστά σε πραγματικές συνθήκες.
Η δεύτερη δίοδος εστιάζεται στην μεταφορά του αργού πετρελαίου προς την Ερυθρά Θάλασσα, από όπου και μεταφορτώνεται σε δεξαμενόπλοια για να διοχετευθεί στις ενεργειακές αγορές κυρίως της Ασίας. Ο μαύρος χρυσός ρέει μέσω αγωγού με μεταφορική δυνατότητα 5 εκατομμυρίων βαρελιών ανά ημέρα, για 745 χιλιόμετρα προς τις λιμενικές εγκαταστάσεις του Yanbu, μεταφορτώνεται και μέσω των Στενών του Bab el-Mandeb πλέει προς τον Ινδικό Ωκεανό. Ο αγωγός αξιοποιείται από τον περασμένο Μάρτιο και αποτελεί μια πολύτιμη υποδομή για την αποστολή αργού πετρελαίου προς τις ασιατικές αγορές.
Όμως μετά τα μέσα Σεπτεμβρίου, οι Πέρσες ελέγχουν και τις δύο διόδους, ενώ στις 10 και 11 του ιδίου μηνός, όταν οι αγορές τρομοκρατούνται με τις συνθήκες Άγριας Δύσης που επικρατούν στις αγορές ομολόγων και την επικείμενη αύξηση των επιτοκίων της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας (FED), μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) που εκτοξεύονται από τις φίλα προσκείμενες προς τους Πέρσες πολιτοφυλακές του Ιράκ, πλήττουν τον αγωγό της Σαουδικής Αραβίας. Η χώρα αναγκάζεται να τον θέσει σε αδράνεια και οι αρμόδιοι αξιωματούχοι ανακοινώνουν πως απαιτούνται τρείς έως πέντε εβδομάδες για τις επισκευές του.
Η προέλαση των Χούθι
Παράλληλα και στο παρασκήνιο, οι πολιτοφυλακές των Χούθι ολοκληρώνουν μετά από ένα μήνα την επιθετική τους κίνηση για την κατάληψη της παραλιακής ζώνης της Υεμένης προς την Ερυθρά Θάλασσα. Στις 10 Σεπτεμβρίου καταλαμβάνουν την πόλη της Mokha και τις λιμενικές της εγκαταστάσεις και την επομένη, όταν εκδηλώνεται η επίθεση κατά του αγωγού της Σαουδικής Αραβίας καταλαμβάνουν την πόλη της Dhubab προς το Στενό του Bab el-Mandeb και την νήσο Perim στην μέση του στενού.
Στις 14 του ιδίου μηνός καταλαμβάνουν τις νήσους Μεγάλη και Μικρή Hanish, τις τελευταίες δύο σημαντικές θέσεις στο στενό που έως τότε δεν ελέγχουν. Σαφέστατα οι πολιτοφυλακές των Χούθι δεν αποκλείουν το στενό και τα πλοία εξακολουθούν να διέρχονται, λόγω του ότι εφαρμόζουν την ίδια τακτική με τους Πέρσες στα Στενά του Ορμούζ. Διατηρούν την δυνατότητα να πλήττουν επιλεκτικά πλοία από θέσεις στις ακτές και στις μικρές νήσους, πείθοντας τις ασφαλιστικές εταιρείες με τις δεδηλωμένες προθέσεις τους και τα σποραδικά πλήγματα πως δεν πρόκειται για επικοινωνιακή στρατηγική χωρίς συνέπειες.
Κηρύσσουν τον Ιούλιο τον αποκλεισμό των σαουδαραβικών λιμένων και έκτοτε πλήττουν σποραδικά δεξαμενόπλοια που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Σαουδικής Αραβίας. Το ασφάλιστρο για την πλεύση στην Ερυθρά Θάλασσα ήδη αυξάνεται και η τακτική που εφαρμόζεται στα Στενά του Ορμούζ περιορίζοντας δραστικά τους πλόες επαναλαμβάνεται αποδεικνύοντας πως η στρατηγική της ασφυξίας δεν αποτελεί θεωρία αλλά εφαρμόζεται στην πράξη.
Κάμψη της παραγωγής ενέργειας
Το Ιράν δεν έχει καμία πιθανότητα να επικρατήσει σε μεγάλης κλίμακας εμπόλεμη σύγκρουση με τις ΗΠΑ και σαφέστατα δεν το επιχειρεί, οπότε υιοθετεί μία άλλη προσέγγιση και καθιστά κάθε θαλάσσιο διάδρομο του Περσικού Κόλπου που αξιοποιείται για την ναυσιπλοΐα με επίκεντρο την μεταφορά αργού πετρελαίου εξαιρετικά επικίνδυνο. Ο στόχος του εστιάζεται στην μεγιστοποίηση του κινδύνου, ώστε να αποθαρρύνει τις ασφαλιστικές εταιρείες από το να συνάπτουν συμβόλαια με τις ναυτιλιακές εταιρείες, χρησιμοποιώντας πολιτοφυλακές και οπλικά συστήματα χαμηλού κόστους, ώστε η Τεχεράνη να αρνείται επίσημα την εμπλοκή της.
Η τακτική του υλοποιείται τον Μάρτιο στα Στενά του Ορμούζ, τον Ιούλιο στους λιμένες της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα από τους Χούθι, ενώ τον Σεπτέμβριο πλήττεται ο σαουδαραβικός αγωγός από τις πολιτοφυλακές του Ιράκ και ταυτόχρονα το Στενό του Bab el-Mandeb καταλήγει στον έλεγχο των Χούθι. Καμία από τις συγκεκριμένες επιθετικές κινήσεις δεν απαιτεί την εμπλοκή περσικών πολεμικών σκαφών ή στρατιωτικών μονάδων και όλες πραγματοποιούνται με χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones), πυραύλων και ομάδων πολιτοφυλακών.
Τα αποτελέσματα πιστοποιούνται από τους αριθμούς, από την στιγμή που έναντι στόχου 10,4 εκατομμυρίων βαρελιών ανά ημέρα, η παραγωγή της Σαουδικής Αραβίας υποχωρεί στα 8 εκατομμύρια τον Ιούλιο και στα 6 εκατομμύρια τον Αύγουστο. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο παραγωγό του OPEC+, υπεύθυνο σχεδόν για το 50% της συνολικής παραγωγής του οργανισμού (εξαιρουμένης της Ρωσίας), με τον γνωστό σε θέματα ενέργειας οίκο KPLER να υπολογίζει πως οι ζημίες του σαουδαραβικού αγωγού αφαιρούν από την αγορά 120 εκατομμύρια βαρέλια σε μηνιαία βάση, ενώ το γνωστό ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters τοποθετεί την μεταφορική δυναμικότητα του αγωγού Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας στο 4% της παγκόσμιας προσφοράς.
Το αργό πετρέλαιο τύπου κινείται κατά μέσον όρο πρίν από τον πόλεμο στα επίπεδα των $67 ανά βαρέλι, ενώ τα τρίμηνα συμβόλαια του Σεπτεμβρίου φθάνουν ή και υπερβαίνουν τα $100 ανά βαρέλι και σε τιμές ημέρας (spot) τα $120 ή και $130. Επιπλέον στην λήξη του Οκτωβρίου η τιμή των τριμήνων συμβολαίων αναρριχάται προσωρινά στα $115, με πολλούς αναλυτές να αναμένουν άνοδο και προς τα $120.
Η έκκληση Salman
Ο Σαουδάραβας πρίγκηπας και διάδοχος του θρόνου Mohammed bin Salman ειδοποιεί με επίταση τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, πως πρόκειται για την κατάλληλη στιγμή για να επιτύχουν το αποφασιστικό πλήγμα κατά των Χούθι, από την στιγμή που οι Αμερικανοί ήδη εντοπίζου και υποδεικνύουν στόχους στην Υεμένη.
Μετά τις τελευταίες επιτυχίες των πολιτοφυλακών τον Σεπτέμβριο στην Ερυθρά Θάλασσα, πρώην ανώτατος αξιωματούχος του Πενταγώνου δηλώνει πως οι ομάδες τους στην νήσο Perim εγκλωβίζονται σε μία παγίδα θανάτου στον 18 μιλίων διάδρομο σε ακτίνα βολής από κάθε αμερικανικό όπλο. Πιθανότατα δεν σφάλλει, αλλά επί σειράν ετών οι Χούθι απορροφούν τα πλήγματα των Αμερικανών και των Σαουδαράβων, αποδεικνύοντας ότι διαθέτουν την απαιτούμενη ισχύ για να επαναλάβουν τα πεπραγμένα των Περσών στα Στενά του Ορμούζ και στο Στενό του Bab el-Mandeb.
Ο Αμερικανός πρόεδρος σε πρόσφατη δήλωσή του σημειώνει πως αναμένει τον τερματισμό των συγκρούσεων μετά τις ενδιάμεσες εκλογές, αποκαλύπτοντας έμμεσα πως η αμερικανική κυβέρνηση δεν επιθυμεί κλιμάκωση της έκρυθμης κατάστασης στην Ερυθρά Θάλασσα πριν από τον Νοέμβριο. Την ίδια ερμηνεία προφανώς δίδουν και οι Χούθι που αντιλαμβάνονται πως διαθέτουν ένα χρονικό περιθώριο έξι εβδομάδων για να ολοκληρώσουν τους οποιουσδήποτε ελιγμούς τους.
Πώς αναδιαμορφώνεται η παγκόσμια ενεργειακή αγορά
Ο Περσικός Κόλπος παράγει χονδρικά το 20% της συνολικής παγκόσμιας παραγωγής αργού πετρελαίου με κάθε βαρέλι να διακινείται μέσω στενών διαύλων και τις ασφαλιστικές εταιρείες να μην προθυμοποιούνται πλέον να καλύψουν τα φορτία έναντι των κινδύνων που αντιμετωπίζουν. Πρόκειται για το δομικό δεδομένο της σύγκρουσης και θα παραμείνει σε ισχύ ανεξαρτήτως από το οτιδήποτε συμβεί έως τον Νοέμβριο.
Μόνον οι παραγωγοί που δεν αντιμετωπίζουν τα συγκεκριμένα προβλήματα, που αντλούν εντός συνόρων που καμμία πολιτοφυλακή δεν έχει την δυνατότητα να πλήξει και μεταφέρουν από λιμένες που κανείς δεν δύναται να αποκλείσει, αποτελούν εκείνους στους οποίους στρέφεται η αγορά για την κάλυψη των αναγκών της. Οι ΗΠΑ αναμφίβολα αποτελούν τον μεγαλύτερο της τρέχουσας περιόδου, από την στιγμή που υποδιπλασιάζεται η παραγωγή της Σαουδικής Αραβίας, με την παραγωγή τους να αυξάνεται.
Οι ίδιες συνθήκες αφορούν επίσης κάθε αγαθό που αναγκαστικά μεταφέρεται μέσω στενωπών ασφυξίας, με τους Πέρσες να αποδεικνύουν στην διεθνή κοινότητα πως με μερικά χαμηλού κόστους μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), κάποιους πυραύλους, νάρκες και ομάδες πολιτοφυλακών σε καίριες θέσεις, προκαλούν νευρική κρίση στην ασφαλιστική αγορά, θέτοντας σε ομηρία το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής αργού πετρελαίου.
Το ασφάλιστρο κινδύνου που επιβαρύνει έμμεσα την προσφορά, καλύπτοντας την παραγωγή, την διύλιση και την παράδοση εντός ασφαλών συνόρων δεν πρόκειται να επανέλθει στα επίπεδα του Φεβρουαρίου. Οι αντεπιθέσεις των Σαουδαράβων στο πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου δεν προκαλούν ιδιαίτερες μεταβολές στην όλη κατάσταση σε πείσμα του γεγονότος ότι η κυκλοφορία στα Στενά του Ορμούζ αποκαθίσταται στο 80% των επιπέδων προ των συγκρούσεων.
Οι εκτιμήσεις αναλυτών
Αν και η Wall Street αφιερώνει την προσοχή της τον Αύγουστο στο yπουργείο Οικονομικών και στην Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα (FED), ορισμένοι στρατηγικοί αναλυτές στρέφουν το ενδιαφέρον στην εξέλιξη ενός κόσμου, στον οποίο πλήττονται σημεία ασφυξίας στις μεταφορές και η δημιουργία προσφοράς ενέργειας εντός ασφαλών συνόρων αποκτά ένα απρόσβλητο σχεδόν ασφάλιστρο έναντι πιθανών κινδύνων.
Οπωσδήποτε δεν προβλέπουν την εξέλιξη των κινήσεων των Χούθι του Σεπτεμβρίου, αλλά αντιλαμβάνονται πως ο Λευκός Οίκος πρόκειται να δαπανήσει όσα απαιτούνται για να δημιουργήσει επιπλέον προσφορά ενέργειας που δεν εξαρτάται από το Ιράν και τους συμμάχους του. Ήδη το υπουργείο Πολέμου δεσμεύει $400 εκατομμύρια στην συγκεκριμένη προσπάθεια, ώστε να ενισχύσει την παραγωγική δυναμικότητα στην αμερικανική επικράτεια και δυνητικά να αυξήσει την προσφορά.
Όσον αφορά τους συγκεκριμένους στρατηγικούς αναλυτές, αποδεικνύουν πως υπάρχει μεγάλη διαφορά από το να απορροφάται κάποιος από τις επικεφαλίδες και τις κύριες ειδήσεις σε σχέση με το να μελετά προσεκτικά τους γεωγραφικούς χάρτες.
Πηγή : https://slpress.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου