Μετά τις εκλογές του 2027 η αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης – Από τα 67 στα 68 έτη το 2030, με προοπτική τα 70 και τα 72

Η επόμενη κυβέρνηση, που θα προκύψει από τις εκλογές της άνοιξης του 2027, θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα από τα δυσκολότερα ζητήματα της κοινωνικής ασφάλισης.

 

Νέα δεδομένα για το ασφαλιστικό σύστημα και εκατομμύρια ασφαλισμένους διαμορφώνει η δημογραφική γήρανση του πληθυσμού, καθώς όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα οδηγείται σε αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης την επόμενη δεκαετία. Το 2030 προβάλλει ως το κρίσιμο ορόσημο για την έναρξη των αλλαγών, με το βασικό σενάριο να προβλέπει αύξηση του γενικού ορίου από τα 67 στα 68 έτη, ενώ στις επόμενες δεκαετίες η ηλικία συνταξιοδότησης ενδέχεται να φθάσει ακόμη και τα 70 ή τα 72 έτη. 

 

Χρέη, χρέη, χρέη!

Όταν καθυστερούμε και αναβάλλουμε κάτι για το μέλλον, είναι ξεκάθαρο πως το κάνουμε εις βάρος των απογόνων μας – αφού η ζωή όλων μας κάποια στιγμή τελειώνει. Ακόμη χειρότερα, όταν δαπανάμε σήμερα τόσο μεγάλα ποσά, όπως τα 20 δις € έλλειμμα του 2020, τα 24 δις € για τις τράπεζες κοκ., για να επιβιώσει η δική μας γενιά, υποδουλώνουμε την επόμενη – την καθιστούμε δηλαδή σκλάβο χρέους προτού καν γεννηθεί και μάλιστα σε μία χώρα που δεν θα κατέχει πλέον τίποτα. Έχουμε σκεφθεί αλήθεια εάν αυτό είναι έντιμο απέναντι στα παιδιά μας; Απέναντι στην πατρίδα μας που θα μας αναγκάσουν ξανά να παραδώσουμε εθνική κυριαρχία, ως αντάλλαγμα για τα χρέη; Έχουμε την εντύπωση πως όχι – ενώ ακριβώς αυτό μας στενοχωρεί.

Το μέλλον των τραπεζών

H WeBank δεν διαθέτει δίκτυο υποκαταστημάτων, ούτε ανθρώπινο δυναμικό στο χώρο των άμεσων πωλήσεων των τραπεζικών προϊόντων και υπηρεσιών που προσφέρει. Το 98% των εργασιών εξυπηρέτησης των πελατών διεκπεραιώνονται μέσα από την χρήση bots

Ξένη δημοσίευση

Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου

Είχα την τύχη να παρακολουθήσω μια διαδικτυακή επενδυτική παρουσίαση της WeBank, της μεγαλύτερης ψηφιακής τράπεζας της Κίνας. Η WeBank, ιδρύθηκε το 2014, όντας η πρώτη ιδιωτική τράπεζα στην Κίνα, με άδεια ψηφιακής και μόνο, τραπεζικής. Ουσιαστικά ήταν μια εταιρία ψηφιακής τεχνολογίας που είχε λάβει και άδεια ψηφιακών τραπεζικών υπηρεσιών.

2019, η εποχή της αβεβαιότητας

Η ανασφάλεια κλιμακώνεται οπότε ανατροφοδοτείται, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η αστάθεια του συστήματος που εμποδίζει την ανάπτυξη, σε συνδυασμό με την άνιση κατανομή των εισοδημάτων και με την υπερχρέωση – γεγονός που σημαίνει πως μειώνεται ακόμη περισσότερο η δυνατότητα ελέγχου των κοινωνιών και γίνεται πολύ πιο δύσκολη η διακυβέρνηση τους.

Ανάλυση 

Κάθε φορά, όταν τελειώνει ο χρόνος, προσπαθεί κανείς να προβλέψει τι θα συμβεί τον επόμενο, με βάση τα στοιχεία που έχει στη διάθεση του. Ορισμένες από τις προβλέψεις του είναι λάθος, ενώ οι περισσότερες είναι σωστές, αφού συνήθως χρησιμοποιεί την υφιστάμενη εμπειρία, τις στατιστικές και τα διδάγματα της ιστορίας – κάτι που όμως είναι πολύ πιο δύσκολο μετά το 2008, ειδικά όσον αφορά την Οικονομία, επειδή εφαρμόσθηκε έκτοτε μία μη συμβατική, πρωτόγνωρη νομισματική πολιτική, για πρώτη φορά από όλες μαζί τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες. 

Έρχεται οικονομική και πολιτική καταιγίδα στην Ευρώπη το 2019 με ύφεση, πτώση στις αγορές μετοχών, άνοδο στα spreads και στους εθνικιστές

Η καταιγίδα με όρους αγορών και χρηματιστηριών θα καταγραφεί στο α' 4μηνο του 2019 και όπως υποστηρίζει η Grand Thorton η εταιρία ορκωτών ελεγκτών θα σημειωθούν βίαιες διακυμάνσεις και διορθώσεις στις αγορές

Έρχεται καταιγίδα στην Ευρώπη, οικονομική, πολιτική, με όρους αγοράς μετοχών και ομολόγων το 2019.

Η πολιτική καταιγίδα θα εκδηλωθεί και θα καταγραφεί στις ευρωεκλογές του Μαίου 2019 όπου οι εθνικιστές θα κάνουν αισθητή την ισχυρή παρουσία τους σε όλες τις μεγάλες χώρες και οικονομίες της Ευρώπης.

JUDGE DREDD. ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΡΧΕΤΑΙ

Σιγά σιγά αναπτύσσεται ένα δίπολο παντού. Αυτό που οδηγεί προς παγκόσμια διακυβέρνηση και εκείνο που θέλει αυτόνομους λαούς – έθνη.

Το σύμφωνο για την ελεύθερη μετανάστευση, είναι η τελευταία πράξη της υλοποίησης του σχεδίου των παγκοσμιοποιητών που έρχεται να συμπληρώσει την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και εμπορευμάτων. Είναι η δυνατότητα των ανθρώπων να μετακινούνται προς τις περιοχές που θα επιλέγει το παγκόσμιο κεφάλαιο να στήνει επιχειρήσεις.

Το μέλλον της Ευρώπης

Μπορεί η έξοδος της Μ. Βρετανίας να της κοστίσει πανάκριβα, αλλά το κόστος για την Ευρώπη θα είναι πολύ υψηλότερο – επειδή η Γερμανία θα φτάσει ένα βήμα πιο κοντά στην επίτευξη των στόχων της, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από τη μετατροπή της ηπείρου μας σε μία δική της αυτοκρατορία.

Επικαιρότητα 

Η Μ. Βρετανία φαίνεται πως εγκαταλείπει την Ευρώπη, με ημερομηνία αναχώρησης της τις 29 Μαρτίου του 2019 – όπου θα εισέλθει σε μία μεταβατική περίοδο, η οποία θα διαρκέσει έως τα τέλη του 2020. Το «διαζύγιο» θα της κοστίσει περί τα 50 δις $ καλύπτοντας τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό – ενώ θα εγγυηθεί ένα ευρύ φάσμα δικαιωμάτων στα 3 εκ. Ευρωπαίους που ζουν στη χώρα, με ένα ανάλογο αντάλλαγμα για τα 1,3 εκ. Βρετανούς που είναι εγκατεστημένοι στην ΕΕ. Φαίνεται δε πως έχει επιλυθεί το πρόβλημα των συνόρων της Ιρλανδίας, καθώς επίσης το θέμα του Γιβραλτάρ με την Ισπανία – τα οποία ελάχιστα ενδιαφέρουν τη Γερμανία. 

Το ρόδινο μέλλον της Ελλάδας

Οι προβλέψεις για την Ελλάδα, υπό τη γερμανική κατοχή, είναι αρκετά αισιόδοξες – όχι όμως για τους ιθαγενείς, οι οποίοι απλά θα μετατραπούν σε σκλάβους χρέους, καθώς επίσης σε χαμηλόμισθους εργαζόμενους στην υπηρεσία των νέων ιδιοκτητών της χώρας τους.

Επικαιρότητα 

Υπενθυμίζουμε, επειδή λαμβάνουμε πολλά μηνύματα σχετικά με το «τι μέλει γενέσθαι», πως εμείς τουλάχιστον δεν έχουμε καμία αμφιβολία σχετικά με το ότι, το μέλλον της Ελλάδας θα είναι ρόδινο – αφού αποκλείουμε να διακινδυνεύσουν οι Γερμανοί τις επενδύσεις, καθώς επίσης τις επιχειρήσεις τους στη χώρα. Για παράδειγμα, δεν πρόκειται να χάσουν τα χρήματα που έδωσαν για την εξαγορά του ΟΤΕ, των 14 αεροδρομίων (τα οποία χρηματοδότησαν με δάνειο από την Alpha Bank που εμείς διασώσαμε, με δικά μας χρήματα) κοκ. – ούτε να θέσουν σε κίνδυνο εταιρείες τους σαν τη Lidl κλπ. Αντίθετα θα εξαγοράσουν πολλές άλλες, ειδικά τις κοινωφελείς όπως τη ΔΕΗ – ενώ θα επεκταθούν στις τουριστικές επιχειρήσεις, οι οποίες αποτελούν τη βαριά βιομηχανία της χώρας. 

Η αυτοκτονία των Ελλήνων

Η περιθωριοποίηση της σημερινής νεολαίας, η απομάκρυνση της από την πολιτική λόγω των διεφθαρμένων, υποτελών στους ξένους κομμάτων και η μαζική εγκατάλειψη της χώρας, αποτελεί το νούμερο ένα κοινωνικό μας πρόβλημα – το οποίο οδηγεί στην αυτοχειρία μας ως Έθνος.

Άποψη 

Έχουμε ήδη αναφερθεί στη νεκρική σιγή των νέων (άρθρο), με την έννοια πως αυτό που μας προκαλεί εντύπωση είναι η μη αντίδραση τους σε όλα όσα συμβαίνουν, ειδικά των φοιτητών – οι οποίοι ανέκαθεν ήταν πρωτοπόροι, όταν κινδύνευε η πατρίδα και η ελευθερία τους, όπως στην εποχή της δικτατορίας στην Ελλάδα. 

Το μέλλον των Ελλήνων

Η πιο συχνή ερώτηση σε έναν οικονομολόγο σήμερα είναι τι πιστεύει για το μέλλον της Ελλάδας – οπότε εάν έχει νόημα να μείνει συμμετέχοντας στην πληρωμή των υπέρογκων χρεών της, ή μήπως είναι καλύτερα να φύγει, αναζητώντας μία άλλη χώρα για να πραγματώσει τα όνειρα του.

Επικαιρότητα 

Η πιο συχνή ερώτηση σε έναν οικονομολόγο σήμερα είναι τι πιστεύει για το μέλλον της Ελλάδας – οπότε εάν έχει νόημα να μείνει συμμετέχοντας στην πληρωμή των υπέρογκων χρεών της, ή μήπως είναι καλύτερα να φύγει αναζητώντας μία άλλη χώρα για να πραγματώσει τα όνειρα του. 

Αυστηρή εποπτεία έως το 2020, με «Sui Generis» Μνημόνιο

Η μορφή της εποπτείας που θα εφαρμοστεί στην Ελλάδα μετά τη λήξη του προγράμματος θα ξεκαθαριστεί ακόμη και πριν από την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης.

Πηγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχουν ήδη περιγράψει μια μορφή αυξημένης εποπτείας για ένα διάστημα έως το 2020 που θα συνδέει την ελάφρυνση χρέους με την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. Ουσιαστικά θα πρόκειται για ένα «Sui Generis» Μνημόνιο, με αυξημένη εποπτεία και δεσμεύσεις ετών, οι οποίες θα συναρτώνται με τους βαθμούς απελευθέρωσης παρεμβάσεων για τη μελλοντική διευθέτηση του χρέους.

Η ψευδαίσθηση της γνώσης

Οφείλουμε να είμαστε ταπεινοί, όσον αφορά τα πολύπλοκα, περίπλοκα και αλληλοεξαρτώμενα συστήματα, όπως οι χρηματαγορές ή οι νομισματικές ενώσεις, τη λειτουργία των οποίων δεν κατανοούμε στο σύνολο της – ενώ ασφαλώς δεν μπορούμε να κάνουμε προβλέψεις ή να τα ελέγξουμε.

«Μπορεί αλήθεια να είναι κανείς αισιόδοξος ή απαισιόδοξος όσον αφορά το μέλλον της Ελλάδας; Είναι δυνατόν να γνωρίζει τι θα συμβεί, σε ένα τόσο ασταθές εγχώριο, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο περιβάλλον, όπου δεν είναι απίθανο να αποτελούν οι εξελίξεις στην Καταλονία το μαύρο κύκνο της Ευρωζώνης; 

Το μέλλον της Ελλάδας

Εάν δεν εκμεταλλευθούμε έγκαιρα τις γεωπολιτικές συγκυρίες, καθώς επίσης εάν δεν αντιδράσουμε όλοι μαζί, τότε η πατρίδα μας θα μετατραπεί σε μία μαύρη τρύπα στο χάρτη – σε μία πολυπολιτισμική περιοχή που οι ιθαγενείς θα αποτελούν την εξαθλιωμένη μειονότητα, ενώ δεν θα έχει καμία σχέση με τη σημερινή.

Άποψη

Κατά την άποψη μου η ενασχόληση με τις εκλογές, με το ποιό κόμμα δηλαδή θα αποτελέσει την επόμενη κατοχική κυβέρνηση της Ελλάδας, τη χειρότερη όλων στην ιστορία μας όπως προβλέπεται, αποτελεί το άκρον άωτο της ανοησίας – ειδικά όταν μπορεί κανείς εύκολα να υποθέσει το μέλλον της χώρας μας, διαθέτοντας τα εξής πολύ ασφαλή κριτήρια:

Το κλείσιμο της αυλαίας

Είναι προτιμότερο να πάψει κανείς να ασχολείται μονότονα με τα μνημόνια, με τις αξιολογήσεις και γενικότερα με την Ελλάδα – λύσεις άλλωστε δεν υπάρχουν χωρίς ανθρώπους που να πιστεύουν στην ελευθερία, στην εθνική κυριαρχία, καθώς επίσης στο ότι τίποτα δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται με κόπους και με θυσίες.

Άρθρο 

Συνολικά 19 ευρωπαϊκά κράτη έχουν εγκλειστεί στη φυλακή του ευρώ, όλα με τη θέληση τους, με εξαίρεση τη Γερμανία που ουσιαστικά υποχρεώθηκε – παίρνοντας όμως από την αρχή τα μέτρα της, με αποτέλεσμα να εξελιχθεί στο δεσμοφύλακα της Ευρωζώνης. Σε μία χώρα δηλαδή που θα μπορούσε καλύτερα από όλες τις άλλες να εγκαταλείψει τη νομισματική ένωση, αλλά δεν το κάνει – επειδή σκοπεύει μέσω του ευρώ να δημιουργήσει ξανά μία γερμανική αυτοκρατορία, αυτή τη φορά με οικονομικά όπλα διείσδυσης και κατοχής. 

Η πυξίδα του μέλλοντος

Η ελίτ της Αμερικής προκρίνει το μοντέλο της παραγωγής, με ισχυρή αντίσταση από όσους έχουν επενδύσει στα ενεργειακά, ενώ η Ευρώπη το πεδίο του ανταγωνισμού στην ενέργεια. Τα δύο μοντέλα ανάπτυξης είναι άκρως ανταγωνιστικά. 

Άποψη 

Less is more – η πυξίδα του μέλλοντος: Μετά την εκλογή Τραμπ, γίνεται πια ξεκάθαρη η σύγκρουση εθνικών και διεθνών ανταγωνιστικών συμφερόντων, η οποία πρακτικά αντανακλά το ζήτημα της κατεύθυνσης των επενδυτικών κεφαλαίων, δηλαδή που θα επενδυθούν τα κεφάλαια για τη μεγιστοποίηση του κέρδους και την παγκόσμια κυριαρχία: στην παραγωγή ή στην ενέργεια; 

Η αυτοκτονία της Ελλάδας

Επειδή δεν βλέπουμε πλέον καμία δυνατότητα επιβίωσης του σημαντικότερου οικονομικού εγχειρήματος στην παγκόσμια ιστορία, της Ευρωζώνης, με ένοχο του εγκλήματος τη Γερμανία, δεν καταλαβαίνουμε γιατί δεν διαλύεται – πόσο μάλλον όταν διαφορετικά κινδυνεύει τόσο η ΕΕ, όσο και η ειρήνη.

«Το ΑΕΠ εξακολουθεί να βυθίζεται σε ολοένα και χαμηλότερα επίπεδα, αφού θα διαμορφωθεί στα 175 δις € (χάθηκαν σωρευτικά 62,4 δις €), στην ιδανική περίπτωση που η ύφεση θα κλείσει στο -0,3% «μόλις» – ενώ οι φόροι, ειδικά οι έμμεσοι, έχουν φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο αναλογικά με το ΑΕΠ της χώρας, από τότε που ξεκίνησε η περιπέτεια των μνημονίων. 

Το μέλλον της αποικίας

Η Ελλάδα, μετά την εν ψυχρώ δολοφονία της από την ΕΚΤ, εναντίον της οποίας έχει κατατεθεί αγωγή, εισέρχεται στην τελική ευθεία – όπου το 2016 προβλέπεται ως το έτος της μεγάλης σφαγής, ενώ το 2017 ως η αφετηρία της ανάπτυξης

«Κανένας δεν περίμενε ποτέ πως η αριστερά θα δολοφονούταν στην Ελλάδα, με τέτοιο αποτρόπαιο τρόπο, από έναν νεαρό άνδρα. Από έναν μητροκτόνο που θυσίασε στο βωμό των ανίερων φιλοδοξιών του, τους αγώνες εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρη την Ευρώπη, χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό. Το έγκλημα αυτό είναι μεγαλύτερο από οτιδήποτε άλλο, ενώ θα συνοδεύει τον ίδιο και την Ελλάδα για πάντα» (πηγή).