Σε όρους αγοραστικής δύναμης το ελληνικό ωρομίσθιο αντιστοιχεί πλέον μόλις στο 63-64% του ευρωπαϊκού μέσου όρου
Δεκαεπτά χρόνια μετά το 2009, οι μισθοί στην Ελλάδα
εξακολουθούν να βρίσκονται 30% κάτω από τα τότε επίπεδα καθώς παρά την
ανάπτυξη που διαφημίζει η κυβέρνηση, τη υποτιθέμενη μείωση της ανεργίας
και τις διαδοχικές «αυξήσεις» του κατώτατου μισθού, οι εργαζόμενοι
συνεχίζουν να χάνουν την αγοραστική τους δύναμη.
Η
ετήσια έκθεση του ΙΝΕ ΓΣΕΕ είναι αποκαλυπτική. Ο μέσος πραγματικός
ετήσιος μισθός παραμένει περίπου 31% χαμηλότερος από εκείνον του 2009,
ενώ ακόμα και σε ονομαστικούς όρους οι αποδοχές υπολείπονται κατά
περίπου 12% σε σχέση με την τελευταία χρονιά πριν από τη μεγάλη
δημοσιονομική κρίση.
Το 2025 ο μέσος ετήσιος ονομαστικός μισθός διαμορφώθηκε στα 18.134 ευρώ, καταγράφοντας αύξηση 3,9% σε σχέση με το 2024.
Ωστόσο,
όταν αφαιρεθεί η επίδραση του πληθωρισμού, ο πραγματικός μέσος ετήσιος
μισθός διαμορφώθηκε μόλις στα 14.998 ευρώ, παρουσιάζοντας ελάχιστη
βελτίωση.
Με άλλα λόγια, η ακρίβεια «έφαγε» το μεγαλύτερο μέρος των αυξήσεων που διαφήμισε η κυβέρνηση.
Ακόμα
πιο χαρακτηριστική είναι η σύγκριση με το 2021, όταν ξεκίνησε η μεγάλη
άνοδος των τιμών. Παρά τις ονομαστικές αυξήσεις, η πραγματική αξία των
μισθών παραμένει χαμηλότερη κατά 1,3%.
Παρόμοια εικόνα και στο ωριαίο εισόδημα. Το μέσο πραγματικό ωρομίσθιο αντιστοιχεί μόλις στο 73,5% του επιπέδου του 2009.
Σε
κλάδους όπως το εμπόριο, οι μεταφορές, ο τουρισμός και η εστίαση – όπου
εργάζεται μεγάλο μέρος των νέων – το πραγματικό ωρομίσθιο περιορίζεται
στα 6,4 ευρώ.
Οι μεγαλύτερες απώλειες καταγράφονται σε υπηρεσίες
έντασης γνώσης (πάνω από 42% κάτω από το 2009), στην εκπαίδευση (από
17,2 σε 10,8 ευρώ) και στην υγεία (από 12,5 σε 8 ευρώ).
Σε όρους αγοραστικής δύναμης, το ελληνικό ωρομίσθιο αντιστοιχεί πλέον μόλις στο 63-64% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Η
χώρα χάνει έδαφος ακόμα και απέναντι σε οικονομίες της Κεντρικής και
Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων, που καταγράφουν ταχύτερη αύξηση
πραγματικών αποδοχών.
Η κυβέρνηση παρουσιάζει την
ανάπτυξη και τη μείωση της ανεργίας ως μεγάλη επιτυχία, αλλά η
πραγματικότητα για τους εργαζόμενους είναι διαφορετική: Οι μισθοί
αυξάνονται ονομαστικά, όμως η αγοραστική δύναμη παραμένει καθηλωμένη.
Δεκαεπτά
χρόνια μετά την κρίση, η πλειονότητα των Ελλήνων εργαζομένων
εξακολουθεί να είναι φτωχότερη από ό,τι ήταν το 2009. Η «ανάκαμψη» που
διαφημίζεται από το Μαξίμου δεν φτάνει ποτέ στην τσέπη τους.
Πηγή : https://www.pronews.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου