Η γαλλική κρίση και η ευρωπαϊκή τραγωδία

Με 3,59 τρις € δημόσιο χρέος, με ιδιωτικό χρέος της τάξης του 135% του ΑΕΠ κυρίως των επιχειρήσεων και με δίδυμα ελλείμματα, η Γαλλία αναδεικνύεται στο επίκεντρο μιας βαθιάς δομικής και συστημικής κρίσης – ενώ ευρίσκεται στον πυρήνα της Ευρωζώνης. Χωρίς εθνικό νόμισμα και χωρίς δυνατότητα εσωτερικής υποτίμησης λόγω κοινωνικής ακαμψίας, καθώς επίσης με τη Γερμανία καθηλωμένη από το δικό της βιομηχανικό αδιέξοδο, από τη Γαλλία τεκμηριώνεται ξανά πως το ευρώ είναι ένα εγγενώς ασταθές οικοδόμημα – το οποίο είχε γίνει γνωστό από την κρίση του 2010. Η αδυναμία εφαρμογής κλασικών νομισματικών λύσεων και η άρνηση κοινής δημοσιονομικής ενοποίησης, αποκλείουν τις οριστικές διεξόδους – ενώ εάν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επέμβει με μαζικές αγορές χρέους, το τίμημα θα είναι ο πληθωρισμός και η θεσμική κρίση. Η αναπόφευκτη εναλλακτική δεν είναι η αιφνίδια διάλυση, αλλά μια μακρά, τελματώδης «Ιαπωνοποίηση» της ευρωπαϊκής οικονομίας – όπου όμως τελικά οι αγορές και η κοινωνική οργή θα επιβάλουν βίαια αυτό που οι ευρωπαϊκές ελίτ αποφεύγουν να αποφασίσουν.