Ο καταστηματάρχης -ο καφετζής, ο μπακάλης...- θα χρεώνει την κάρτα του
πελάτη μέσω του POS και, στη συνέχεια, θα του δίνει το αντίστοιχο ποσό
σε χαρτονομίσματα από το δικό του ταμείο. Αν ο έμπορος δεν έχει μετρητά,
θα μπορεί να λέει «όχι» στον συνταξιούχο. Έτσι, η πρόσβαση του πολίτη
στο ίδιο του το χρήμα μετατρέπεται από κατοχυρωμένο δικαίωμα σε
ζήτημα... τύχης ή καλής θέλησης.
Η ελληνική επαρχία
ερημώνει και μαζί της σβήνουν και οι τελευταίες υποδομές που κρατούσαν
ζωντανές τις τοπικές κοινωνίες. Μετά το μαζικό κλείσιμο των σχολείων,
των ταχυδρομικών υποκαταστημάτων και των κέντρων υγείας, η κυβέρνηση και
το εγχώριο τραπεζικό σύστημα
προχωρούν τώρα στο επόμενο βήμα της οικονομικής ασφυξίας της
περιφέρειας: την πλήρη κατάργηση των φυσικών τραπεζικών καταστημάτων και
των μηχανημάτων ATM.
Αντί όμως να αναλάβουν την πολιτική ευθύνη για την απομόνωση
εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, επιλέγουν να μετατρέψουν τους καφετζήδες,
τους παντοπώλες και τους ιδιοκτήτες μικρών λιανικών καταστημάτων στα
χωριά σε… άτυπους τραπεζοϋπαλλήλους.
