Περίπου 84.000 ευρώ έχει χάσει ο μέσος συνταξιούχος την τελευταία δεκαπενταετία με την κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης και τις άλλες περικοπές ● Εφικτή η επιστροφή των δώρων σε δημόσιους υπαλλήλους και συνταξιούχους, σύμφωνα με υπολογισμούς της Πανελλήνιας Ενωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών
Εκατόν εξήντα δισεκατομμύρια ευρώ, ήτοι τις συντάξεις μιας ολόκληρης δεκαετίας, έχασαν από το 2010 μέχρι το 2025 οι συνταξιούχοι του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, που αντιμετωπίζονται ως βαρίδι από το κράτος, με αποτέλεσμα οι ίδιοι και οι οικογένειές τους να υφίστανται ντόμινο συνεπειών, όπως η αδυναμία εξυπηρέτησης βασικών δαπανών και οφειλών.
Οι Ελληνες συνταξιούχοι είναι οι φτωχότεροι στην ευρωζώνη, καθώς 1,3 εκατ. λαμβάνουν 845 ευρώ μεικτά ως κύρια σύνταξη. Αλλά η κυβέρνηση εμμένει και το 2026 σε αυξήσεις-ψίχουλα, που για το 1,1 εκατ. συνταξιούχων κυμαίνονται από 100 έως 200 ευρώ (Βλ. «Ψίχουλα για τους συνταξιούχους και το 2026», «Εφ.Συν.», 4/12/2025). Η μεγάλη υφαρπαγή της τελευταίας δεκαπενταετίας έφερε για κάθε τυπικό συνταξιούχο συνολικές απώλειες ύψους 84.000 ευρώ σε ονομαστικές τιμές, σύμφωνα με ενδεικτικούς υπολογισμούς της Πανελλήνιας Ενωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ). To δυσθεώρητο ποσό προκύπτει από την κατάργηση της 13ης και της 14ης σύνταξης, στα περίπου 2.000 ευρώ κάθε χρόνο, από τις δραστικές μειώσεις σε κύριες και επικουρικές, 1.200 και 720, αντίστοιχα, τις ετήσιες κρατήσεις υγείας και την εισφορά αλληλεγγύης στα περίπου 1.320 ευρώ.
Εκατόν εξήντα δισεκατομμύρια ευρώ, ήτοι τις συντάξεις μιας ολόκληρης δεκαετίας, έχασαν από το 2010 μέχρι το 2025 οι συνταξιούχοι του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, που αντιμετωπίζονται ως βαρίδι από το κράτος, με αποτέλεσμα οι ίδιοι και οι οικογένειές τους να υφίστανται ντόμινο συνεπειών, όπως η αδυναμία εξυπηρέτησης βασικών δαπανών και οφειλών.
Οι Ελληνες συνταξιούχοι είναι οι φτωχότεροι στην ευρωζώνη, καθώς 1,3 εκατ. λαμβάνουν 845 ευρώ μεικτά ως κύρια σύνταξη. Αλλά η κυβέρνηση εμμένει και το 2026 σε αυξήσεις-ψίχουλα, που για το 1,1 εκατ. συνταξιούχων κυμαίνονται από 100 έως 200 ευρώ (Βλ. «Ψίχουλα για τους συνταξιούχους και το 2026», «Εφ.Συν.», 4/12/2025). Η μεγάλη υφαρπαγή της τελευταίας δεκαπενταετίας έφερε για κάθε τυπικό συνταξιούχο συνολικές απώλειες ύψους 84.000 ευρώ σε ονομαστικές τιμές, σύμφωνα με ενδεικτικούς υπολογισμούς της Πανελλήνιας Ενωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ). To δυσθεώρητο ποσό προκύπτει από την κατάργηση της 13ης και της 14ης σύνταξης, στα περίπου 2.000 ευρώ κάθε χρόνο, από τις δραστικές μειώσεις σε κύριες και επικουρικές, 1.200 και 720, αντίστοιχα, τις ετήσιες κρατήσεις υγείας και την εισφορά αλληλεγγύης στα περίπου 1.320 ευρώ.
Το πλιάτσικο συμπληρώνεται από τις περικοπές της λεγόμενης προσωπικής διαφοράς και των επανυπολογισμών των συντάξεων στα 1.200 ευρώ περίπου ανά έτος, τα εννέα τελευταία χρόνια από την ισχύ του νόμου Κατρούγκαλου, που συνεπάγονται συνολικό «ψαλίδι» 10.800 ευρώ. Η ΠΕΣΕΚ παραθέτει το χρονικό βασικών νομοθετικών παρεμβάσεων με τις περικοπές και τις κατηγορίες συνταξιούχων που επλήγησαν (βλ. πίνακα 1), επισημαίνοντας τις μεγάλες ευθύνες των κυβερνήσεων από το 2010 στη λεηλασία των εισφορών από τα ασφαλιστικά ταμεία.
Ειδικότερα, εκτιμά πως οι απώλειες των Ταμείων (βλ. πίνακα 2) μόνο από αποθεματικά και επενδύσεις ανέρχονται από 50 έως 60 δισ. ευρώ, τα οποία εκτινάσσονται και ξεπερνούν τα 160 δισ. ευρώ σε πραγματικούς όρους για τους συνταξιούχους, αν προστεθούν οι προαναφερθείσες περικοπές στις συντάξεις. Η Ενωση θυμίζει ότι τον περασμένο Φεβρουάριο το Συμβούλιο της Επικρατείας έβαλε ταφόπλακα στην επαναφορά των δώρων στους συνταξιούχους και στους δημοσίους υπαλλήλους, επιβεβαιώνοντας τις αρνητικές αποφάσεις 1509/2023 του Αρείου Πάγου, 1439/2020 και 1342/2023 του ΣτΕ.
Το πάγιο αίτημα των συνταξιουχικών ενώσεων για επιστροφή της 13ης και 14ης σύνταξης παραμένει ανικανοποίητο, ελλείψει πολιτικής βούλησης. Οπως αναφέρει η ΠΕΣΕΚ, βάσει των πρωτογενών πλεονασμάτων +2,2% (2025) και +2,4% (2026) υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για την επαναφορά των δύο μισθών στους δημόσιους υπαλλήλους και στους συνταξιούχους, που κοστίζουν αθροιστικά 5,77 δισ. ευρώ.
«Ενας δημοσιονομικός σχεδιασμός που ανακατανέμει 0,2-0,3% του ΑΕΠ ετησίως από αμυντικές / λοιπές κατηγορίες, θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει πλήρη επαναφορά των δώρων στο Δημόσιο και στους συνταξιούχους, με παράλληλες στοχευμένες αυξήσεις στον κατώτατο μισθό / κατώτερη σύνταξη, χωρίς να “εκτροχιάζει τους στόχους πλεονάσματος” που επικαλείται και η σημερινή κυβέρνηση της Ν.Δ. για να μην ικανοποιήσει αυτό το δίκαιο αίτημα των συνταξιούχων και των εργαζομένων στο Δημόσιο», τονίζει σε νέα ανακοίνωσή της η ΠΕΣΕΚ, που έχει αναλάβει σειρά πρωτοβουλιών για το ζήτημα στην Αθήνα και στην περιφέρεια μέσω των 16 παραρτημάτων της.
Ολα για την άμυνα
Αποκαλυπτική είναι η αντιπαραβολή της ξέφρενης κούρσας των στρατιωτικών εξοπλισμών με τις ακάλυπτες κοινωνικές ανάγκες. Πώς «μεταφράζονται» τα υπέρογκα ποσά ύψους 25 δισ. ευρώ, που θέλει η κυβέρνηση να δαπανήσει η χώρα την επόμενη δωδεκαετία στην άμυνα; Με 2.467.000 συντάξεις (βάσει της μέσης σύνταξης στα 845 ευρώ, που στοιχίζει ετησίως 10.130 ευρώ) από το 2025 μέχρι το 2036. Αντί για 6,23 δισ. στην άμυνα το 2025 και 7 δισ. το 2026, θα καταβάλλονταν 614.900 συντάξεις και 691.200, αντίστοιχα.
Κατά τις εκτιμήσεις της ΠΕΣΕΚ, ένα σύγχρονο σχολείο με τις απαραίτητες υποδομές και μόνιμες προσλήψεις θα υλοποιούνταν με 14 εκατ. ευρώ. «Σε μια χώρα που κλείνει σχολεία στην επαρχία, έχει κοντέινερ στις αυλές και αναπληρωτές που γυρνάνε όλη τη χώρα, αυτά τα ποσά θα μπορούσαν να στηρίξουν ένα αναβαθμισμένο δημόσιο σχολείο, πλήρως εξοπλισμένο και στελεχωμένο με μόνιμο προσωπικό, δημόσιο σχολείο της προκοπής. Δεν μιλάμε απλώς για “λίγο καλύτερα σχολεία”, αλλά για γενιές μαθητών που θα φοιτούν σε σχολεία με ανθρώπινες συνθήκες», προσθέτει η Ενωση.
Στις ευχές της για ένα ανατρεπτικό 2026 καταγγέλλει πως με τις πολιτικές επιλογές των τελευταίων ελληνικών κυβερνήσεων επιχειρείται να διαγραφεί η κοινωνική προσφορά δεκαετιών των αφυπηρετησάντων εκπαιδευτικών και όλων των συνταξιούχων. «Να θυμίσουμε ότι οι συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί χτίσαμε σχολεία, μορφώσαμε γενιές, σε κρίσιμες περιόδους στηρίξαμε τον λαό και τη δημόσια παιδεία. Μια δημόσια παιδεία η οποία κάθε άλλο παρά ουδέτερο “έδαφος” είναι στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε: είναι πεδίο του ταξικού αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Δεν είναι τυχαίες οι χιλιάδες διώξεις κατά των εν ενεργεία συναδέλφων και εργαζομένων, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, ούτε οι απειλές κατά φοιτητών για διαγραφές, ούτε η αστυνομία και οι εισαγγελείς στις μαθητικές καταλήψεις».
Πηγή : https://www.efsyn.gr



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου