Παγκόσμιο χάος – Η εκτόξευση του πληθωρισμού φέρνει πρωτοφανείς κοινωνικές εκρήξεις - Καταρρέει το πολιτικό σύστημα

Η αύξηση της ποσότητας χρήματος πέρα από την αύξηση του πραγματικού πλούτου συνιστά μια έμμεση μορφή υπεξαίρεσης κεφαλαίου από τους πολίτες 

 

Σε σούπερ μάρκετ, εμπορικά κέντρα, εστιατόρια ή αεροδρόμια, οι καταναλωτές διαπιστώνουν ολοένα και περισσότερο ότι λαμβάνουν υποδεέστερα αγαθά και υπηρεσίες σε υψηλότερες τιμές.

 
Το βιοτικό επίπεδο έχει υποχωρήσει αισθητά τα τελευταία χρόνια και η τάση επιδεινώνεται επιτείνοντας την ζέουσα κοινωνική οργή.

 
Και όμως για την ελίτ που κυριαρχεί στη διαμόρφωση της γνώμης όλα είναι «business as usual» καθώς η κατανάλωση επιταχύνεται από το 10% όσων έχουν σχέση με τη Wall Street η οποία εξακολουθεί να καταγράφει κέρδη που δεν συνδέονται με τα θεμελιώδη μεγέθη των εταιρειών και τους ωφελημένού του συστήματος της παγκοσμιοποίησης.

 
Σε αυτούς αντιστοιχεί περίπου το 58% της συνολικής κατανάλωσης στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Federal Reserve για το 2025

 
Η κοινή αντίληψη ότι για την άνοδο των τιμών ευθύνονται οι παραγωγοί —όπως οι επιχειρήσεις τροφίμων ή ενέργειας— αποτελεί σοβαρό σφάλμα.

 
Ελλείψει φυσικών καταστροφών οι οποίες καταστρέφουν πραγματικό πλούτο, οι αυξήσεις τιμών οφείλονται αποκλειστικά στη διόγκωση της προσφοράς χρήματος. 

 
Είναι παράδοξο ότι οι παραγωγοί κατηγορούνται για τον πληθωρισμό, ενώ η Federal Reserve και το κράτος παρουσιάζονται ως φορείς αντιμετώπισής του, γεγονός που αντιστρέφει πλήρως την πραγματικότητα.

Πληθωρισμός ως μηχανισμός μεταφοράς πλούτου

Οι παραγωγοί στην πραγματικότητα αντιστέκονται στις επιπτώσεις της νομισματικής υποτίμησης που προκαλεί το κράτος. 

 
Το κράτος δεν παράγει πραγματικό πλούτο, αλλά δημιουργεί κανονισμούς, φόρους και χρήμα χωρίς αντίκρισμα.

 
Η αύξηση της ποσότητας χρήματος πέρα από την αύξηση του πραγματικού πλούτου συνιστά μια έμμεση μορφή υπεξαίρεσης κεφαλαίου από τους πολίτες.

 
Παρά ταύτα, η συμβατική κοινωνική αντίληψη αντιμετωπίζει το κράτος ως προστάτη και όχι ως επιβαρυντικό παράγοντα, ενώ οι παραγωγοί θεωρούνται εκμεταλλευτές. 

 
Το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στο κράτος και την κεντρική τράπεζα.

Πληθωρισμός και διάβρωση κοινωνικών και ηθικών δομών

Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι επιβίωσης ως γνωστόν: μέσω της παραγωγής και ανταλλαγής στην αγορά ή μέσω ιδιοποίησης του πλούτου άλλων.

 
Ο πληθωρισμός δεν ενισχύει την οικονομική δραστηριότητα, αλλά λειτουργεί ως μηχανισμός ο οποίος διαβρώνει την εμπιστοσύνη και τα ηθικά πρότυπα της κοινωνικής συμπεριφοράς.

 
Κατά την άποψή του, δημιουργεί ένα στρώμα παρασιτικών δραστηριοτήτων και υπονομεύει το βιοτικό επίπεδο της μεσαίας τάξης.

 
Σε ένα πραγματικά ελεύθερο οικονομικό περιβάλλον οι τιμές θα είχαν πτωτική τάση λόγω αύξησης παραγωγικότητας, ενώ η στόχευση πληθωρισμού 2% από τη Federal Reserve θεωρείται στρεβλωτική.

Πληθωρισμός, επιβίωση και άνοδος αντικοινωνικών συμπεριφορών

Ο πληθωρισμός με την επιδείνωση ηθικών συμπεριφορών - την εξαχρείωση των ηθών.

 
Καθώς οι οικονομικές συνθήκες δυσχεραίνουν, άτομα και επιχειρήσεις επιδιώκουν την επιβίωση με κάθε τρόπο.

 
Ο πληθωρισμός, τον οποίο χαρακτηρίζει ως μορφή «κρυφής υπεξαίρεσης», αποθαρρύνει την παραγωγή και ενισχύει την προσφυγή σε μη παραγωγικές ή παραβατικές δραστηριότητες.
Κατά την ανάλυσή του, όταν μειώνεται η παραγωγή, αυξάνονται τα κίνητρα για παράνομη ιδιοποίηση πλούτου, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο.

 
Παράλληλα, οι πολίτες, αν και ενδέχεται να μην κατανοούν πλήρως την οικονομική θεωρία, αντιλαμβάνονται διαισθητικά την απώλεια αξίας και τη συγκέντρωση πλούτου σε ανώτερα στρώματα, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά τη συνολική ηθική συνοχή της κοινωνίας.

Πληθωρισμός, εξαχρείωση και επιθετικότητα

Η αύξηση των νομικών διαφορών συνδέεται με την αντίληψη ότι ο πλούτος δημιουργείται χωρίς παραγωγή.

 
Ομάδες που συνδέονται με το κράτος και τη νομισματική πολιτική ωφελούνται πρώτες από τη δημιουργία νέου χρήματος, γεγονός που εντείνει την ανισότητα που παράγει η ίδια η αγορά.

 
Το ευρύ κοινό αντιλαμβάνεται ότι λαμβάνει χώρα αναδιανομή πλούτου, χωρίς όμως να προσδιορίζει με ακρίβεια τους υπεύθυνους. Αυτό οδηγεί σε λανθασμένη απόδοση ευθυνών στους παραγωγούς, διευκολύνοντας την κρατική παρέμβαση.

 
Η μετατόπιση από μια οικονομία παραγωγής σε μία οικονομία κίβδηλης αναδιανομής ενός πλούτου που μειώνεται δημιουργεί συνθήκες γενικευμένης σύγκρουσης.

 
Το νομικό σύστημα, αντί να περιορίζει την παραβατικότητα, ενδέχεται να μετατρέπεται σε εργαλείο μεταφοράς πλούτου, ιδιαίτερα όταν χαρακτηρίζεται από υπερβολική πολυπλοκότητα και κανονιστική υπερφόρτωση.

Ιστορικές εμπειρίες πληθωρισμού και κοινωνικής αποσταθεροποίησης

Η κατάρρευση νομισμάτων συνοδεύεται ιστορικά από κοινωνικές αναταραχές. 

 
Αναφέρονται ως εμβληματικά παραδείγματα η πτώση του καθεστώτος του Chiang Kai-shek στην Κίνα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και ο υπερπληθωρισμός της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης στη Γερμανία, που συνέβαλε στην πολιτική αστάθεια και την άνοδο πολιτικών δυνάμεων του ριζοσπαστικού εθνικισμού.

 
Σε περιβάλλοντα υψηλού πληθωρισμού, η πολιτική εξουσία καθίσταται ελκυστική ως μέσο πρόσβασης σε πλούτο, οδηγώντας σε περαιτέρω οικονομική και θεσμική αστάθεια.

 

Στρατηγικές προσαρμογής σε περιβάλλον κρίσης

Ως απάντηση στις συνθήκες αυτές, αναβαθμίζεται σημασία της ανάπτυξης δεξιοτήτων που επιτρέπουν την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών ανεξαρτήτως οικονομικών συνθηκών.

 
Είναι πολυδιάστατη η ανάγκη πολυδιάστατης προετοιμασίας — πνευματικής, ψυχολογικής, σωματικής και οικονομικής για συνθήκες γενικευμένες κοινωνική κατάρρευσης.

 
Προτείνεται η αποταμίευση σε πολύτιμα μέταλλα και την ανάπτυξη επενδυτικών δεξιοτήτων, με στόχο την προστασία του πλούτου από τη νομισματική υποτίμηση. Παράλληλα, να αρθεί η έλλειψη οικονομικού εγγραμματισμού και να υπάρξει μια παιδία που παρέχει πρακτικές δεξιότητες προσαρμογής σε περιόδους κρίσης.

 
Ο μηχανισμός οικονομικής αποσταθεροποίησης λόγω πληθωρισμού

 

Κοινωνική και θεσμική αποσταθεροποίηση

Ο πληθωρισμός πρέπει να αντιμετωπίζεται όχι μόνο ως οικονομικό φαινόμενο, αλλά ως παράγοντα ευρύτερης κοινωνικής και θεσμικής αποσταθεροποίησης.

 
Η άνοδος των τιμών, η μείωση του πραγματικού εισοδήματος και η διάβρωση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς συνδέονται, κατά την προσέγγιση αυτή, με βαθύτερες μεταβολές στη λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας - και στο  τέλος σκοτώνουν όποια επίφαση δημοκρατικής λειτουργίας.

 

Πηγή : https://www.bankingnews.gr